Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Τα της επίσκεψης στον καρδιολόγο

Τελικά δεν θα πατήσω το πόδι μου στο καρδιολογικό ιατρείο του νοσοκομείου. Δεν θα σπαταλήσω 5 ευρώ μόνο και μόνο για να διαμαρτυρηθώ. Θα τους γράψω -κάποια στιγμή- και θα ρίξω το σημείωμα στο κυτίο παραπόνων που έχουν τοποθετήσει σε όλους τους ορόφους. Και παρατήρησα πως υπάρχουν αρκετοί παραπονούμενοι.
Μάλιστα έκανα τα παράπονα μου και στον πρόεδρο των γιατρών, αλλά τζάμπα ασχολήθηκα, γιατί κι αυτός υποστήριξε το "σπίτι" του, σιγά μην υποστήριζε έναν ασθενή! Τέλος πάντων.
Πήγαμε με την μάνα μου στον καρδιολόγο της. Του έδειξα τις αιματολογικές και τον υπέρηχο απ'το νοσοκομείο. Με ρώτησε που είναι τα καρδιογραφήματα. Του είπα πως τα πέταξαν. Πως η ειδικευόμενη θεώρησε πως δεν μου ήταν χρήσιμα και τα πέταξε και μου έδωσε τον φάκελο μόνο με τις αιματολογικές και τον υπέρηχο! Μένει με ανοιχτό το στόμα ο γιατρός. Με ρώτησε αν είχα αγχωθεί με κάποια κατάσταση του απάντησα πως ίσα ίσα αυτό τον τελευταίο μήνα είμαι ήρεμη σε αντίθεση με άλλες φορές που το άγχος μου -αν και δεν το δείχνω- χτυπάει κόκκινο (επικίνδυνα κόκκινο) περιγράφοντας του τις καταστάσεις (ανεργία, ανέχεια, με τους γονείς να πληρώνουν τα πάντα απ'τα υποδείγματα συντάξεων που παίρνουν κλπ). Απλά η μαρμαρυγή συνέβη πρωί, που ήμουν αρκετά ήρεμη. Επόμενη ερώτηση: έχεις κάποιο πρόβλημα με τον θυρεοειδή; Ναι! Έχω υποθυρεοειδισμό. Τον ελέγχεις; Ναι και είμαι σε τακτική επικοινωνία με τον ενδοκρινολόγο μου, γιατί προσπαθούμε να πετύχουμε την σωστή αγωγή για ρύθμιση της ΤSH γιατί είμαι σε εμμηνόπαυση. Μου τόνισε πως κι ο θυρεοειδής όταν δεν δουλεύει σωστά δημιουργεί προβλήματα στην καρδιά.
Μου έκανε υπερηχογράφημα, καρδιογράφημα, μου πήρε πίεση (130/80) και κοιτάζοντας τις εξετάσεις δεν έβλεπε κάτι που να ενισχύει την κολπική μαρμαρυγή. Του έδειξα το κουτί με τα χάπια που μου έδωσαν στο νοσοκομείο και με ρώτησε που είναι το άλλο κουτί με τα αντιπηκτικά. Δεν μου έδωσαν του λέω. Υποτίθεται ότι το συγκεκριμένο κουτί θα έπρεπε να το πάρω για μία εβδομάδα και να πάω να με δουν, πως μου δημιουργούσε έντονο πρόβλημα ρίχνοντας τους σφυγμούς στους 40 το λεπτό, ένιωθα αδυναμία και χρειαζόταν να είμαι ξαπλωμένη μέχρι να περάσει η δράση του και το βασικότερο μου δημιούργησε κολικό στο έντερο ενώ είχα πει πως έχω κάνει χειρουργείο παχυσαρκίας και τους τόνισα και τον τύπο του χειρουργείου. Του είπα πως σταμάτησα τα χάπια αναγκαστικά γιατί ο κολικός επανερχόταν όποτε τα έπαιρνα και ήταν σαν να μου τρυπούσαν το έντερο. 
Μου είπε πως θα μου έγραφε κι αυτός χάπια θα μου έδινε δύο διαφορετικά, ένα για την αρρυθμία, γιατί στην σφυγμομέτρηση εντόπισε πως έκανα μια μικρή αρρυθμία κι ένα αντιπηκτικό για να ισορροπεί την κυκλοφορία του αίματος κι ότι θα τα παίρνω από μισά. Επιπλέον σε μια εβδομάδα να κάνω και μια εξέταση αίματος και να του τηλεφωνήσω να του δώσω τις τιμές κι από αυτό θα εξαρτηθεί η διάρκεια που θα παίρνω τα χάπια. Αν χρειαστεί να τα παίρνω σχεδόν μόνιμα μου πρότεινε να με παραπέμψει στο Ωνάσειο για να γίνει καυτηρίαση η οποία αν πετύχει θα σταματήσω τα χάπια. Η μάνα μου εκεί αντέδρασε, λόγω εμπειρίας απ'το στεφανιογράφημα που είχε κάνει. Ο γιατρός της είπε πως είναι ο ίδιος χειρισμός κι ότι υπάρχει περίπτωση να μην πετύχει.
Αν είναι να υποφέρω σε μια επέμβαση που υπάρχει ενδεχόμενο αποτυχίας, καλύτερα να παίρνω τα χάπια μόνιμα, είπα.

Από την Πέμπτη που πήγαμε στον καρδιολόγο, μέχρι σήμερα: κάθε μέρα και καλύτερα. Ο κολικός έχει περάσει (μόνο μια μικρή ενόχληση έχω όποτε κατέβει φαγητό). Τα χάπια που μου έδωσε ο γιατρός δεν μου δημιουργούν καμία παρενέργεια και μετρώντας χθες τους σφυγμούς μου διαπίστωσα πως σιγά σιγά επανέρχονται: εκεί που προηγουμένως (με το άλλο χάπι) μετρούσα το ανώτερο 50 παλμούς, τώρα μετράω πάνω από 60!

Τελικά... εδώ στην πόλη μας, οι ιδιώτες κάνουν δουλειές, γιατί οι νοσοκομειακοί γιατροί -οι περισσότεροι- είναι κομπογιαννίτες. Στο νοσοκομείο πας αναγκαστικά για να αντιμετωπιστεί μια έκτακτη κατάσταση από ειδικευόμενους που έχουν όρεξη (υπάρχουν και ειδικευόμενοι που νομίζουν πως το νοσοκομείο είναι καφετέρια) και για να κάνεις καμιά εξέταση γιατί έξω κοστίζει το μαλλί. Πως να μην φύγουμε οι περισσότεροι και να τρέχουμε στα νοσοκομεία της Αθήνας για να δούμε βελτίωση στην υγεία μας; 

Αυτά, καλή εβδομάδα και με υγεία!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!

Show Emoticons