Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Το σόι μου, στη βάφτιση!

Τα νέα για το χειρουργείο στο σόι διαδόθηκαν γρήγορα. Εγώ φυσικά δεν είπα τίποτε σε κανέναν. Την ευθύνη την ρίχνω στην Βούλα. Είχα κατά νου πριν την βάφτιση να της τηλεφωνήσω και να την ρωτήσω αν ενημέρωσε τα ξαδέρφια και την θειά μου (που είναι γείτονες της) ώστε να ξέρω πως να αντιμετωπίσω την κατάσταση. Δεν το έκανα μόνο και μόνο για να μην την φέρω σε δύσκολη θέση.

Στην βάφτιση λοιπόν από πλευράς του σογιού μου την μέρα μονοπωλήσαμε το ενδιαφέρον σχεδόν όλων εγώ κι ο ανιψιός μου! Ήρθαν και ξαδέρφια που τηλεφωνικά είχαν πει πως δεν θα έρθουν. Και φαντάζομαι πως το έκαναν για να δουν κι εμένα. Εμφανίστηκαν στην εκκλησία ξαφνικά λέγοντας πως ήθελαν να κάνουν "έκπληξη στον αδερφό μου" κι ότι ήρθαν για την βάφτιση και μόνο κι όχι και για την συνέχεια. 
"Μαρία αδυνάτισες, ομόρφυνες, έκανες χειρουργείο;" μια ξαδέρφη.
"Μαρία έμαθα έκανες κάτι και καλά έκανες, ανανεώθηκες", μια άλλη ξαδέρφη.
"Μαρία πως κατάφερες κι αδυνάτισες; Πες μου κι εμένα να χάσω κάνα κιλό", η γυναίκα ενός ξάδερφου.
"Πωπω πως άλλαξες, η Βούλα μου είπε για σένα και έχει να σε δει καιρό! Μπράβο καλά έκανες", η γυναίκα άλλου ξάδερφου (γείτονας της Βούλας)
"Μαρία βλέπω πλήρης ανανέωση! Κατ'αρχήν το ότι έκοψες τα μαλλιά σου έτσι, κέρδισες 15 χρόνια μείον απ'ότι είσαι -μαζί με το ότι έχασες κιλά- κι απ'ότι έδειχνες πριν" λόγια του κουμπάρου.

Μετά την βάφτιση όταν πήγαμε για φαγητό, ένιωθα βλέμματα επάνω μου να προσέχουν τι τρώω και πως τρώω. Ένας απ'τους ανθρώπους που έχει ένα θέμα όταν βλέπει παχουλούς ανθρώπους να τρώνε με όρεξη, είναι η συμπεθέρα. Δεν της έδωσα σημασία, αλλά το βλέμμα της στιγμές το ένιωθα επάνω μου. Τι έφαγα; Απ'την χωριάτικη, 3 κομμάτια τομάτας, 1/2 ροδέλα πιπεριάς... αυτό ως  ορεκτικό κι από το κυρίως πιάτο το 1/3 μιας χοιρινής μπριζόλας. Ήπια όμως αρκετό νερό κι όταν πέρασε η ώρα και ήρθαν τα φρούτα έφαγα κι από αυτά: κερασάκια και πεπόνι. 
Γλυκό της βάφτισης δεν έφαγα που ήταν τσιζκέϊκ. Στο σπίτι μόνο που άνοιξα τις 2 μπουμπουνιέρες μας κι έφαγα 3 κουφετάκια.
Έριξα κι αρκετό χορό. Το ευχαριστήθηκα.
Αν ήμουν ακόμη 35 κιλά επιπλέον δεν υπήρχε περίπτωση να χορέψω. Θα έτρωγα τα πάντα απ'όσα ήρθαν στο τραπέζι, θα έτρωγα και γλυκό, όχι όμως να χορέψω. Δεν με ένοιαξε για οτιδήποτε υπήρχε επάνω στο τραπέζι. Περίμενα υπομονετικά να έρθει το κρέας!

Κι ερχόταν προς την μεριά μου στο τραπέζι μας από καμιά ξαδέρφη για το δήθεν "τι κάνεις και πως πας", μόνο και μόνο για να δουν τι τρώω και πως τρώω. Μια πραγματικότητα που είχα να την δω εδώ και 25 περίπου χρόνια. Όταν κάποτε πάλι έχανα κιλά με διατροφή και παρατηρούσαν τι έτρωγα και πως έτρωγα. Σε άλλους παραδέχτηκα πως έκανα χειρουργείο και γιατί το έκανα και σε άλλους το απέφυγα λέγοντας πως -και καλά- κάνω δίαιτα. Σίγουρα το κουτσομπολιό μετά θα πήγε σύννεφο.
Χέστηκα. Έτσι ήταν πάντα.
Σε σχέση με εκείνη την πρώτη φορά που έχανα κιλά -πριν 25 χρόνια- με διατροφή, αισθάνομαι πολύ καλά γιατί τότε η ψυχολογία μου γινόταν χάλια και δεν μπορούσα να διαχειριστώ τον "βομβαρδισμό" των θετικών σχολίων και των ερωτήσεων του σογιού. Αισθάνομαι καλά τώρα, γιατί η υγεία μου μέρα με τη μέρα επανακάμπτει, για την ομορφιά και την ανανέωση το θέμα το έχω σαν τελευταία επιλογή και πλέον μπορώ να διαχειριστώ ότι νέο φέρνει η απώλεια των κιλών μου. Όπως έγραψα παραπάνω με  τα κιλά που ήμουν πριν το χειρουργείο, με τους πόνους των ποδιών μου, δεν υπήρχε περίπτωση να σηκωθώ να χορέψω. Θα το πλήρωνα για μια βδομάδα με αλοιφές και παυσίπονα για να καλμάρω τους πόνους.
Κλείνοντας και γειτόνισσες ξαφνιάστηκαν που με είδαν πολύ πιο μαζεμένη. "Μαρία αν δεν γυρνούσες να μου μιλήσεις δεν θα σε γνώριζα. Αδυνάτισες, μπράβο. Καλά κάνεις". Και της απάντησα πως αδυνατίζω για υγεία, γιατί όσο μεγαλώνουμε και δεν προσέχουμε η υγεία το πληρώνει! "Να πεις και της μάνας σου να αδυνατίσει". Γέλασα με την πρόταση. Κατάφερε τον χειμώνα κι έχασε  5 κιλά η μάνα μου και ήταν λες κι έχασε 40! Που θέλει και η ίδια να αδυνατίσει αλλά δεν μπορεί γιατί την παχαίνουν τα φάρμακα! Που μου δίνει ακόμη συμβουλές να μην τρώω το βράδυ και βαριέμαι να της υπενθυμίζω πως αυτό που λέει λόγω του χειρουργείου είναι άκυρο! 
Δεν θα κουράσω άλλο το μυαλό μου με το αδυνάτισμα της μάνας μου. Λιχούδα είναι κι όλο γλυκά φτιάχνει με την δικαιολογία πως τα τρώει ο πατέρας μου!

Αυτά με το σόι γενικά!

- 4,1

Τρελή απώλεια, τρελό μάζεμα! Κοιταζόμουν στον καθρέφτη και παρατηρούσα μέρα με τη μέρα πόσο μάζευα! Λέω να δοκιμάσω μια πιο στενή βερμούδα που είχα στην άκρη και που πριν μερικές μέρες με στένευε λιγάκι όταν πήγαινα να καθίσω και τώρα μου έρχεται ριχτή! Βάζω και μια μπλούζα που περίμενα  απλά να μου έρχεται άνετη και τελικά μου είναι κι αυτή ριχτή!
Ακολουθώ τις οδηγίες του γιατρού μου αποφεύγοντας τους υδατάνθρακες -με μια μικρή εξαίρεση την ημέρα της βάφτισης που απλά έφαγα 3 κουφετάκια με  κακάο απ'την μπομπονιέρα, όλη την υπόλοιπη μέρα κράτησα τις οδηγίες ως είχαν!
Στενεύω! Κι ενώ περίμενα τον Αύγουστο να μπω σε διψήφιο αριθμό κιλών, θα γίνει πιο σύντομα τελικά!


Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Σύνδρομο dumping τελικά;

Δεν έχω γράψει τόσες μέρες το οτιδήποτε γιατί προετοιμαζόμαστε για την βάφτιση του ανιψιού μου την Κυριακή κι ο αδερφός μου, μου ανάθεσε να φτιάξω δισκάκια με την μουσική που θα ακούμε την ώρα του τραπεζιού και για το γλέντι -που ίσως- ακολουθήσει! Το κεφάλι μου έχει γίνει καζάνι, να προσπαθώ να βρω στο περίπου το είδος των μουσικών που θέλει αυτός κι η νύφη μου. Κι όλο αυτό μπας και γλυτώσουν να πληρώσουν κάποιον dj! Τέλος πάντων με τα πολλά έφτιαξα τα δισκάκια και είμαστε κομπλέ!

Την Δευτέρα λοιπόν κατέβηκα στην Αθήνα στον γιατρό μου. Του περιέγραψα επακριβώς το τι πέρασα με νοσοκομεία και καρδιολόγο, του έδειξα τις εξετάσεις και τα φάρμακα που μου έδωσαν απ'το νοσοκομείο & ο καρδιολόγος κι ο άνθρωπος γελούσε! Πως να μην γελάσει όταν στην επαρχία οι γιατροί δεν είναι γνώστες των επιπλοκών που μπορεί να δημιουργήσει το γαστρεντερικό μετά από κάποιο χειρουργείο παχυσαρκίας. Τα συμπτώματα λοιπόν που παρουσίαζα όταν δεν αισθανόμουν καλά είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά της κολπικής μαρμαρυγής: δυσφορία, ταχυπαλμία, τάση για λιποθυμία, αδυναμία, λιποψυχία, ίσως και τάση για εμετό.
Τι μου συνέστησε; Να διακόψω τα φάρμακα και να αποφύγω τους υδατάνθρακες: ρύζι, ζυμαρικά, ψωμί, γλυκά και περιορισμό στα λιπαρά κι αν κάποια στιγμή θελήσω να φάω κάτι σε ψωμί να προτιμήσω την ολική άλεση. Του είπα πως μου δημιουργούσε έντονο φούσκωμα η ολική άλεση και μου πρότεινε όταν τρώω τοστ να τρώω μόνο το μισό ώστε να είναι μόνο μία η φέτα του ψωμιού την ημέρα. Ζυμαρικά ούτως ή άλλως δεν τρώω στην συχνότητα που έτρωγα κάποτε, αλλά να πω την αλήθεια καμιά φρυγανίτσα την "τσιμπούσα" το πρωί με ένα τριγωνάκι τυράκι λάιτ. Γλυκά! Η αλήθεια είναι ότι στα γλυκά περιορίζομαι σε μια κουταλίτσα κι αυτό βέβαια αν τυχόν πέσω στην περίπτωση. Ο αδερφός μου που αν τυχόν βρεθούμε στο τραπέζι των γονιών μου φέρνει γλυκά πλέον για μένα φροντίζει να φέρει  γλυκό ιδιαίτερο, τσιζκέικ για παράδειγμα που κι από αυτό θα φάω 1-2 κουταλιές. Και το τονίζω, αυτό δεν συμβαίνει σε συχνότητα. Στους 4,5 μήνες χειρουργημένη να έχω αγγίξει γλυκό, 3 φορές! Το μόνο γλυκό που έχω στο σπίτι είναι παγωτό βανίλια sweet'n balance (που θα ήθελα να φτιάξω και της σοκολάτας που έχω το πακέτο αλλά είναι υδατάνθρακας). 
Βλέποντας τις εξετάσεις που είχα κάνει στον ιδιώτη καρδιολόγο (καρδιογράφημα και υπέρηχο) έδειξε πως δεν υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο κι απόρησε για ποιο λόγο μου έδωσε να πάρω τα χάπια και ειδικά το σιντρόμ. Του εξήγησα για την μικρή αρρυθμία που εντόπισε ο καρδιολόγος και πως το σιντρόμ μου το έδωσε σε συνδυασμό με το άλλο χάπι για την αρρυθμία. Του είπα πως οι σφυγμοί μου είναι κάτω του φυσιολογικού και δεν ανεβαίνουν πάνω από 45-50. Μου πρότεινε να πάω στον καρδιολόγο και να του ζητήσω να μου γράψει μία διάγνωση που να περιγράφει τον λόγο επακριβώς που μου δίνει το σιντρόμ, γιατί ο ίδιος βλέπει πως κακώς μου τα έδωσε! Του είπα πως δεν θα πάω και θα ακολουθήσω τις οδηγίες του και γι'αυτό τον επισκέφθηκα, αφού μια υποψία για το σύνδρομο την είχα και πως στην Χαλκίδα οι γιατροί είναι άσχετοι με τα χειρουργεία παχυσαρκίας ώστε να υπάρχει η ανάλογη αντιμετώπιση του κάθε περιστατικού!
Για 20 ημέρες ο γιατρός μου ζήτησε να αποφύγω όλα τα παραπάνω -όπως προσημείωσα- και να του τηλεφωνήσω να του πω αν όλα πάνε καλά.
Για την χολή τώρα: απόρησε που από την ομάδα του μου ζήτησαν τόσο νωρίς να τους πάω υπέρηχο. Του είπα πως θα πήγαινα τον περσινό κι ότι εγώ σκέφτηκα να βγάλω κι έναν φέτος για να γίνει σύγκριση και πως η ακτινολόγος βρήκε την άμμο στην χολή. Είδε τους υπερήχους και η ίδια απορία ξανά. Ίσως υπέρηχος να γίνεται μετά το εξάμηνο. Με ρώτησε αν έχω τίποτε ενοχλήσεις ή πόνους. Είπα πως δεν είχα κάτι. Μου είπε πως αφού δεν υπήρχε ενόχληση δεν θα μου έδινε κανένα φάρμακο για να φύγει η λάσπη, γιατί δεν θέλει να επιβαρύνει άλλο τον οργανισμό μου. 
Σκέφτομαι πως ήδη έχω πάρει αρκετά χάπια για την καρδιά, ας γίνει η αποτοξίνωση όπως πρέπει και τον Σεπτέμβρη που έχω ραντεβού με την ομάδα του χειρουργού μου, θα δούμε κι αυτοί τι θα μου πουν. Κι ανάλογα θα φροντίσω να ενημερώσω και τον γιατρό, γιατί βλέπω πως άλλες οδηγίες έχουν οι χειρουργοί εκεί κι άλλα ζητάνε! Κι όχι τίποτε άλλο, έχουν μπροστά τους κοτζάμ φάκελο με το ιστορικό σου ώστε να δουν τι χειρουργείο έγινε και από ποιον!
Με χαιρέτησε ο γιατρός μου ευχήθηκε καλό καλοκαίρι και να μην ξεχάσω να του τηλεφωνήσω!

Η γραμματέας του όταν μπήκα στο ιατρείο και με είδε αλλαγμένη, χάρηκε αρκετά: "μη τυχόν κι αγοράσεις άλλα ρούχα, κοίτα να βολευτείς το καλοκαίρι με ότι έχεις, του χρόνου τέτοια εποχή θα φοράς κανονικά ρούχα" μου πρότεινε. Η αλήθεια είναι πως οι μπλούζες μου οι τεράστιες μετακόμισαν στα συρτάρια της μάνας μου, οι βερμούδες οκ βολεύουν την κατάσταση γιατί έχουν το κορδόνι στην μέση και το δένεις ανάλογα. Η βερμούδα που φοράω αυτή την στιγμή που γράφω μου έρχεται σχεδόν σαν... φούστα! Μέρα με την μέρα μπάζω και δεν το καταλαβαίνω!

Αυτά τα νέα μου και εις άλλα με υγεία! :)

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

-1,4

Καλημέρα, καλή εβδομάδα να έχουμε!
Δεν ξέρω τι να γράψω! Απ'την τελευταία ανάρτηση μέχρι την σημερινή, το μόνο που μπορώ να σημειώσω είναι πως άλλο 1,5 περίπου κιλό έφυγε από επάνω μου. 
Να πω την αμαρτία μου δεν περίμενα τόση απώλεια, για να μην πω πως δεν περίμενα καν. Έχω "πλακωθεί" και τρώω φρούτα. Με αρκετή όρεξη μάλιστα. Κεράσια, ροδάκινα και βερίκοκα είναι σε ημερήσια διάταξη. 
Διέκοψα και για λίγο τις πολυβιταμίνες και για λόγους οικονομίας αλλά και για να δω  πως θα πάω για όσο διάστημα δεν θα τις καταπίνω. Θέλω έστω για 1 μήνα να κάνω διάλειμμα από αυτές. 

Και τέλος, σήμερα νωρίς το απόγευμα θα βρίσκομαι στην Αθήνα. Για το ραντεβού με τον χειρουργό μου που είχα σημειώσει. Να δει τις εξετάσεις, να δεις τους υπερήχους και τις ακτινογραφίες, για να μου πει και τι να κάνω έπειτα.

Αυτά για την ώρα. Τα νεώτερα αύριο!

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2015

-1,6 και -30 κιλά σε 4 μήνες!

Ζυγίζω ακριβώς 107 κιλά. 30 κιλά από επάνω μου έφυγαν. Νιώθω άλλος άνθρωπος. Δοκιμάζω συνεχώς ρούχα. Βάζω - βγάζω και είναι απίστευτο να βλέπω αγαπημένες μου μπλούζες να μου πέφτουν σαν τσουβάλια επάνω μου.
Χθες δοκίμαζα μαγιό. Έχω 3 καινούρια σε διαφορετικά μεγέθη, στα οποία δεν έμπαινα που να χτυπιόμουνα. Μπήκα στο  κάπως μεγαλύτερο και μου άρεσε. Τα άλλα δύο είναι πολύ μικρότερα και μάλλον του χρόνου θα χωρέσω σε αυτά.
Αυτή την εβδομάδα λοιπόν έχασα 1,6. Αδειάζω απ'το λίπος κι αρχίζει το δέρμα σιγά σιγά να κρεμάει. Παρά την συσφικτική κρέμα η χαλάρωση γίνεται αναπόφευκτη. Δεν αφήνω το θέμα να μου ρίξει την διάθεση. Μου αρέσει αυτό που βλέπω στον καθρέφτη μου συνολικά.
Το Σάββατο κουρεύτηκα, έκανα μια κοντή κουπ, γιατί δεν υποφέρεται και η έντονη τριχόπτωση που έχω κι ανανεώθηκα. 
Άλλα 30 (και βάλε) κιλά απέμειναν να φτάσω τον στόχο. Ελπίζω του χρόνου την άνοιξη να τον έχω φτάσει. Ναι το βλέπω για λίγο μακρύτερα, γιατί όσο χάνει κάποιος τόσο μειώνεται το ποσοστό της απώλειας των κιλών, όταν κοντοζυγώνει τον στόχο.

Προχωράω δυναμικά και δεν αφήνω τίποτε να μου ρίξει την διάθεση στα πατώματα!