Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Εξετάσεις και γενικώς!

Χθες το πρωί πήγα πήρα τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Μόνο στο νοσοκομείο δεν πήγα, γιατί την ώρα που εγώ είχα στα χέρια μου τα αποτελέσματα, σίγουρα οι θύρες των κλινικών ήταν κλειστές λόγω των ιατρικών επισκέψεων στους θαλάμους.
Απ' την άλλη δεν ήθελα να περιμένω πότε θα άνοιγαν. Σε 15 μέρες θα πάω που έχω το τακτικό μου ραντεβού.
Τι είδα εγώ: το ζάχαρο μου είναι μια χαρά, φυσιολογικότατο. Η χοληστερίνη με την χοληστερόλη όμως χορεύουν ταγκό, ταγκό ερωτικό, το ταγκό της Αθήνας... εκτός ορίων!!! Το ουρικό οξύ λίγο έξω απ' το όριο κι αυτό. Οι ορμόνες φυσιολογικότατες. Όμως ο αιματοκρίτης μου είναι σταθερά χαμηλός και γενικά σε ότι έχει να κάνει με την αιμοσφαιρίνη, τα αιμοπετάλια κλπ. είναι κομματάκι χαμηλά. Και κάποιες άλλες τιμές είναι φυσιολογικές, τις οποίες δεν τις πολυπιάνω (αφορούν τιμές για εγκυμοσύνη και εμμηνόπαυση) και θα μου τις εξηγήσει η γιατρός στο ραντεβού μας. 
Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να δω πολλά κόκκινα αλλά σε γενικές γραμμές, λέω πάλι καλά. Η γιατρός να δω τι θα μου πει όμως όταν τις δείξω τα αποτελέσματα. Σίγουρα θα μου λύσει αρκετές απορίες για το τι συμβαίνει στο σώμα μου και στον οργανισμό μου γενικά.

Αυτά. Σήμερα, είμαι στο πόδι γενικώς. Ξύπνησα κάπως αργά, γιατί τα ξημερώματα πετάχτηκα απ' το κρεββάτι με αλλεργικό βήχα και προσπαθούσα να συνέλθω, οπότε σηκώθηκα στις 9:30. Τον καφέ μου τον ήπια στα όρθια, γιατί είχα να καθαρίσω κουκιά, να τα μαγειρέψω, να βάλω πλυντήρια, να απλώσω ρούχα και να προετοιμάσω για το απόγευμα την φαγώσιμη ετοιμασία για αύριο, μιας και θα εκδράμουμε με  παρέα να πιάσουμε τον Μάη! 
Οπότε αργότερα έχω να ετοιμάσω μια τυρόπιτα και μπιφτεκάκια με πατάτες στο φούρνο. Το επιδόρπιο θα είναι ο σοκολατένιος κορμός -που είχα φτιάξει για την "κουμπαριάτικη" επίσκεψη- τον οποίο έκοψα σε μερίδες και τύλιξα την καθεμιά σε αλουμινόχαρτο ώστε αύριο να μην πασαλειφτούμε όλοι μας με σοκολάτα! 
Εύχομαι ο καιρός αύριο να είναι όμορφος και ζεστός, γιατί το πρόγραμμα μας λέει να πάμε θάλασσα!

Αυτά για την ώρα!

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Η κουμπαρούλα μου πάχυνε!

Μόλις πριν κάνα 40λεπτο  έφυγαν οι επισκέπτες μου. Ήπιαμε τους καφέδες μας, συζητήσαμε για τα καθημερινά μας, συζητήσαμε για τα εθιμοτυπικά του γάμου, το γυρίσαμε και λίγο στην κρίση και σε πολιτική συζήτηση... Και γενικά η βραδιά κύλησε με συζήτηση γενικού ενδιαφέροντος!
Μόνο που με την κουμπάρα μου δεν συζητήσαμε και πολύ μεταξύ μας, γιατί  έβαλε πάλι τα χαμένα της κιλά. Το γαστρικό μανίκι που είχε κάνει πριν 3 χρόνια τελικά δεν κράτησε πολύ. Όχι ότι δεν είναι ευπαρουσίαστη γυναίκα, αλλά όταν ήταν πιο αδύνατη ήταν αστέρι. Στους αρραβώνες της έλαμπε, που είχε χάσει τα περιττά της κιλά. Βέβαια όσα κιλά έχασε δεν την έκαναν και Τουίγκι, αλλά ήταν μια γυναίκα με κανονική εμφάνιση και καμπύλες σέξυ! Της πήγαινε απίστευτα!
Έβγαλα και κέρασα τον σοκολατένιο κορμό που έφτιαξα το μεσημέρι και με παρακάλεσε να πάρω το πιατάκι από μπροστά της γιατί ήδη βρισκόταν σε δίαιτα και είχε χάσει 7 κιλά. Την κατάλαβα πόσο πολύ ήθελε να κόψει έστω μια μπουκίτσα, αλλά δεν ήθελα να την πιέσω και σεβάστηκα την επιθυμία της. Αξίζει να ξαναβρεί την χαμένη της φόρμα και στον γάμο της να είναι κουκλάρα όπως και στον αρραβώνα της.

Να τώρα είναι που αναρωτιέμαι: αξίζει να κάνεις μια τέτοια επέμβαση τελικά; 
Και αναρωτιέμαι, γιατί κάπως το σκέφτομαι και το ψάχνω. Φυσικά το ψάχνω με την ασφάλεια μου (ΙΚΑ) και τι ακριβώς μου παρέχει, αν κοστίζει ή μπορώ να την κάνω με παραπεμπτικό  επικινδυνότητας. 

Αχ! Ας τελειώσω πρώτα με τα γυναικολογικά μου και βλέπουμε για τα άλλα.

Κουμπαρούλα δεν σε φοβάμαι θα τα καταφέρεις και πάλι!

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Peugeot 2

Το μόνο σίγουρο μέσο που δεν σε παρατάει στην μέση της διαδρομής και που φυσικά καίει μόνο νερό, είναι το "πεζό 2". Μπορεί καμιά φορά να σκουριάζει, όταν όμως το βγάλεις απ' το γκαράζ παίρνει τα πάνω του και ποιός το πιάνει!
Με το "πεζό 2" κυκλοφορώ αναγκαστικά (το αστικό δεν βολεύει σε καμιά περίπτωση: πρώτον τα δρομολόγια είναι δραματικά μειωμένα και δεύτερον δεν περνάει καν από κει που πάω εγώ). Την περασμένη Πέμπτη που πήγα στο νοσοκομείο, νόμιζα θα κάψει φλάτζες, αλλά οκ επέστρεψα με μηδέν απώλειες τελικά!
Σήμερα που πήγα στον μικροβιολόγο σαφώς η κατάσταση ήταν βελτιωμένη. Μια σχετική κούραση ένιωσα στην επιστροφή κι αν βάλεις ότι αντί να φτιάξω καφέ να πιω μια στάλα και να ξεκουραστώ 10 λεπτά, εγώ βάλθηκα να τακτοποιήσω κάτι ψώνια που έκανα επιστρέφοντας και φυσικά το σπίτι. Κάθισα, βρήκα μια συνταγή για κανελόνια που ήθελα και ξανασηκώθηκα. Α, προηγουμένως βεβαίως έκλεισα νέο ραντεβού με γυναικολόγο στο νοσοκομείο, ώστε αν αύριο -που θα πάρω τα αποτελέσματα των εξετάσεων και θα πάω στο νοσοκομείο απευθείας- αν δεν με δεχτεί η γυναικολόγος να δει τα αποτελέσματα, να είμαι καλυμμένη από ραντεβού.
Βάζω να ετοιμάσω τα κανελόνια για να φάμε το μεσημέρι, όσο αυτά ψήνονταν φτιάχνω κι ένα σοκολατένιο κορμό μιας και το βράδυ θα έρθει επίσκεψη  η κουμπάρα μας με τον αρραβωνιαστικό της που κάναμε μαύρα μάτια να τους δούμε!
Κάθομαι πάλι για λίγο να πιω άλλη μια γουλιά καφέ και σηκώνομαι να φτιάξω τις αποδείξεις για τον λογιστή να κάνουμε την φορολογική δήλωση να ξεμπερδεύουμε και με αυτόν τον βραχνά. Πριν δέκα λεπτά τελείωσα και τώρα κάθισα. Θα ξανασηκωθώ αργότερα να φτιάξω καφέ, να καθαρίσω και λίγο το μπάνιο, να τακτοποιήσω κάπως τα χειμερινά στρωσίδια που στεγνώνουν στις καρέκλες γιατί ο καιρός παλάβωσε και δεν μπορώ να τα απλώσω έξω (δυστυχώς η απλώστρα δεν βολεύει να τακτοποιήσει χαλάκια και κουβέρτες). 
Κι αύριο ξανά θα μπει μπροστά το πεζό 2 με "συνοδηγό" τον άντρα μου που αυτός θα πάει στον ΟΑΕΔ να βγάλει κάρτα ανεργίας, λίγο παρακάτω απ' τον μικροβιολόγο.
Του άντρα μου του φαίνεται γελοίο που κουράζομαι απ' το περπάτημα, όμως δεν λέει να εμπεδώσει πως είμαι και χοντρή -άρα η φυσική κατάσταση είναι στο 0- κι απ' την άλλη προσέχω τα γόνατά μου. Όσο πιο πολύ κουράζομαι τόσο περισσότερο τρίζουν. Με εκνευρίζει απίστευτα να "ακούω" τα κρακ - κρουκ στα γόνατά μου.
Α! Και πρώτη φορά στα χρόνια που είμαστε μαζί μου έκανε παρατήρηση πως τελευταία φτιάχνω γλυκά πολύ τακτικά. Παραμελώντας τις συνθήκες που εγώ καθόμουν κι έφτιαχνα γλυκά: έναν χαλβά σιμιγδαλένιο την Κυριακή των Βαίων στο οικογενειακό τραπέζι που τιμήθηκε δεόντως απ' όλους μα χάρηκα ακόμη περισσότερο που η νύφη μου δεν αρνήθηκε να πάρει μαζί της χαλβά που τον λατρεύει και φυσικά έμεινε μόνο 2 κομματάκια - κι έναν σοκολατένιο κορμό την δεύτερη μέρα του Πάσχα που κι αυτός τιμήθηκε δεόντως.
Και τώρα που έχουμε επίσκεψη δεν ήθελα να αγοράσω γλυκά που κοστίζουν αρκετά, ήθελα να φτιάξω ένα οικονομικό γλυκό - με τα χεράκια μου - που το λατρεύουν όλοι και που κανείς δεν αρνείται και δεύτερο κομμάτι! 
Τέλος πάντων το μήνυμα το έλαβα απ' τον άντρα μου και έχει δίκιο. Που ήμασταν; Α, ναι! Και ότι γλυκό φάω απόψε να 'ναι καλά το "πεζό 2" που αύριο για άλλη μια φορά θα το κάψει!

Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Να βάλω στόχο άραγε;


Πριν λίγο έμαθα τα ευχάριστα! Η κουμπάρα μου με τον αρραβωνιαστικό της ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ όρισαν ημερομηνία γάμου.
20 Σεπτεμβρίου.

Και σκέφτομαι η ρουφιάνα... "μήπως να αρχίσω να το βάλω σαν στόχο διατροφικό το διάστημα από αύριο μέχρι και τον Σεπτέμβρη;". 
Μήπως να αρχίσω να μετράω αντίστροφα ώστε στον γάμο να είμαι με μια αξιοπρεπή εμφάνιση και να μην γίνω ρεζίλι των σκυλιώνε; Γιατί όσο να πεις μια χοντρή είναι υπερθέαμα και δεν θέλω να κλέψω την δόξα της νύφης! 

Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Τα νέα τα νεώτερα με νέο λουκ!!!

Χριστός Ανέστη!
Κι άντε να δούμε και πότε θα αναστηθεί και η ζωή μας που παραμένει στάσιμη! Λοιπόν κατ'αρχήν με γεια μου το νέο λουκ! Έγινα πιο ανοιξιάτικη, πιο λουλουδάτη, πιο χαρούμενη, πιο... πιο... Μέχρι να ξανακάνω την επόμενη ανακαίνιση, τέτοια που είμαι! Παιδευόμουν από χθες που θα καταλήξω εμφανισιακά και τελικά ενώ έψαχνα διάφορες ταπετσαρίες παλιές και καινούριες αποφάσισα να καταλήξω σε απλά πράγματα. Μ' αρέσει για την ώρα.
Στα δικά μου τώρα...
Χθες ήταν η μέρα που είχα ραντεβού με γυναικολόγο στο νοσοκομείο. Πλύθηκα, ντύθηκα και πήγα. Παραδόξως τελείωσα νωρίς στην αναμονή των εισιτηρίων και -επιπλέον- παραδόξως δεν πρόλαβα να καθίσω στην αναμονή στο γυναικολογικό (στα τακτικά ιατρεία του νοσοκομείου) και βγαίνει απ'το ιατρείο μια νοσοκόμα και μου ζήτησε να ανέβω στην κλινική για να με δει ο γιατρός αφού δεν είχα ραντεβού για τεστ παπ -δεν τρελάθηκα! Δεν είναι και η καλύτερη εμπειρία. Μπορεί να χρησιμοποιούν το μικρότερο σε μέγεθος εξάρτημα ώστε να πάρουν δείγμα, αυτό εμένα μου δημιουργεί αφόρητους πόνους. Προσπάθησε η γιατρός να μου κάνει το τεστ, όμως με άκουσε όλη η κλινική απ' τα ουρλιαχτά μου και έτσι δεν κατάφερε να κάνει κάτι. Με το τεστ παπ λοιπόν δεν τα 'χω καλά κι ούτε πρόκειται! 
Συνεχίζω εκεί που σταμάτησα... 
Η αλήθεια είναι πως τα ραντεβού κυλούσαν νορμάλ και χωρίς καθυστερήσεις επάνω στην κλινική. Έτσι όταν ήρθε η σειρά μου εξήγησα στην (ειδικευόμενη) γιατρό το ιστορικό μου, της έδωσα και το πακέτο με τις εξετάσεις που είχα τις παλιές για να λάβει μια εικόνα και με έβαλε στο ειδικό κάθισμα για να μου κάνει ενδοκολπικό "υπέροχο" (ατάκα τσιγγάνας προς την μάνα μου που συζητούσαν τα ιατρικά ιστορικά τους στην αναμονή του διαβητολογικού στο νοσοκομείο).
Ευτυχώς το ινομύωμα μου παραμένει στάσιμο σε μέγεθος. Πήρα ανάσα από αυτή την πλευρά. Το όλο θέμα με την μητρορραγία μου και τα συναφή οφείλονται προφανώς στις ορμόνες μου. Μου έθεσε σαφές η γιατρός πως πρέπει αρχικά να δούμε τις τιμές των ορμονών μου γιατί ούτε ήθελε να κάνει μια υποθετική διάγνωση αλλά και ούτε να μου δώσει θεραπεία αναποτελεσματική. Φυσικά φταίει και η παχυσαρκία μου. Ο συνδυασμός των δύο κάνει την κλιμακτήριο μου, καζάνι που βράζει.
Έτσι λοιπόν μου έγραψε να κάνω ένα γενικό τσεκ-απ αιματολογικό και ορμονολογικό. 
Ευτυχώς οι εξετάσεις γράφτηκαν κανονικά ως παραπεμπτικά ΕΟΠΠΥ κι έτσι θα πληρώσω μόνο την συμμετοχή. Όπως είδα το κόστος των εξετάσεων είναι στα 100 ευρώ και θα πληρώσω μόνο 25. Άλλη μια ανάσα κι αυτή, όσον αφορά το θέμα υγεία.
Σήμερα τηλεφώνησα και στο μικροβιολόγο που πάει η νύφη μου για τα δικά της τσεκ-απ κι ευτυχώς κάνουν όλο το σύνολο των εξετάσεων, γιατί ο μικροβιολόγος που πήγαινα εγώ έκανε μόνο ορμονολογικές εξετάσεις. Δευτέρα πρωί λοιπόν αλλάζω μικροβιολόγο, που είναι και σχετικά πιο κοντά μου!

Στη γιατρό αν και ειδικευόμενη,  είδα μια επιστήμονα με μέλλον. Το ενδιαφέρον της να με ακούσει, η υπομονή της, οι συμβουλές της και οι εξηγήσεις της, με έκαναν να καταλάβω πως σε αυτή την χώρα υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν το λειτούργημά τους. Εύχομαι η Κατερίνα να συνεχίσει να είναι έτσι και να έχει μια λαμπρή σταδιοδρομία όταν με το καλό τελειώσει με την ειδίκευση. Να σημειώσω πως όταν ανέβηκα επάνω στην κλινική χτύπησα την πόρτα των επιμελητών ιατρών (2 ήταν). Κάθονταν κι έπιναν καφέ, διάβαζαν εφημερίδα και κοιτούσαν τους υπολογιστές τους. Η Κατερίνα μόνη της, έβγαζε  πέρα τα ραντεβού με περισσή υπομονή (να κάνει ότι θα έκανε αν είχε δικό της ιδιωτικό ιατρείο) και την τακτική εξέταση μιας ετοιμόγεννης παρά μέσα στην αίθουσα τοκετού. Μια στάλα καφέ δεν ξέρω αν η κοπέλα πρόλαβε να πιει. Θεωρώ όμως απαράδεκτο οι επιμελητές να κάθονται αραχτοί και να παίρνουν την μισθάρα τους και μια ειδικευόμενη με τρεις κι εξήντα να κάνει το καθήκον της στο ακέραιο και να μην δείχνει να βαρυγκομά. Τέτοια εκμετάλλευση είναι απαράδεκτη.

Εμ, τι άλλο; Α! Μέχρι να πάω στο νοσοκομείο, οι γάμπες μου έκαιγαν. Μιλάμε για μια απόσταση 15' απ'το σπίτι μου. Η γουρούνα δεν έχω αντοχές και η φυσική κατάσταση λόγω του βάρους μου έχει πέσει κάτω απ' το 0. Πολικό ψύχος!
Άρχισα flexipoints. Η κατάσταση πλέον επείγει. Έπιασα πάτο. Ώρα για καλύτερες μέρες! Μπας και καταφέρω το καλοκαίρι να βγω στην θάλασσα για μπάνιο γιατί δεν θέλω καμιά greenpeace να με περάσει για την φάλαινα όρκα και με κυνηγάει μέχρι να βρω ατλαντικό!!!

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Πασχαλινές ευχές



Θα ήθελα να ευχηθώ στους φίλους-φίλες κι επισκέπτες του blog, να περάσετε ένα όμορφο Πάσχα, γεμάτο αισιοδοξία και αγάπη.

Καλή Ανάσταση
στις ζωές όλων μας!

post signature

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Την καταδίκη μου μέσα!

Αισθάνομαι ότι η φύση εμάς τις χοντρές μας έχει αδικήσει. Σωματικά μας έχει αδικήσει. Θα έλεγα ότι μας έχει καταδικάσει να βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση με το πάχος μας, με τον εαυτό μας και με το τι θα πει ο κύκλος μας. Εκεί που λες "χέστηκα για το τι θα πει ο κύκλος μου", αυτομάτως το σύμπαν σε καταδικάζει σε απομόνωση! Όλοι σε παραγκωνίζουν. Μπορεί να αισθάνεσαι καλά, να αυτοσαρκάζεσαι για το πάχος σου και το πόσο πολύ "αδυνάτισες προς τα έξω" (είναι μια ατάκα που έκλεψα απ'την Έλντα Πανοπούλου και μ' αρέσει πολύ), μπορεί να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις με χιούμορ, όμως κάτι δεν πάει καλά σε όλο αυτό και ξαφνικά το νιώθεις ότι σε απομονώνουν. Λες και θα τους φας το φαί, λες και λόγω βάρους δεν έχεις χώρο στην ζωή τους! Η αποδοχή είναι μια δύσκολη υπόθεση. Και δυστυχώς δεν βρίσκεται κανείς εκεί να σου ανοίξει την αγκαλιά του (όχι ότι θα σε κλείσει και τελείως, αλλά όσο πάρει) και να σε ενισχύσει με αυτοπεποίθηση και να σου πει πως δεν πειράζει, είσαι εσύ, είσαι ο ίδιος άνθρωπος κι αυτό δεν αλλάζει, αν το περιτύλιγμα είναι κάπως χοντρό και άκαμπτο και σε δυσκολεύει μαζί θα το κάνουμε να γίνει λίγο πιο λιανό και μαζί θα πορευτούμε για να κρατηθεί ο νέος σου εαυτός έτσι. Αυτή η ρημάδα η αγκαλιά χάνεται, όποτε την έχεις άναγκη.
Νομίζω ότι έκανα μεγάλη εισαγωγή για κάτι που παρατήρησα πριν από λίγο. Πριν από λίγο είπα να επισκεφθώ κάποια μπλογκς που έχω εγγραφεί για να ενημερωθώ απ' τις διαχειρίστριές τους την εξέλιξη της αδυνατιστικής τους πορείας. Είναι μεγάλος άθλος όταν αυτές οι γυναίκες από παχύσαρκες και "τεμπέλες" ξαφνικά αλλάζουν ζωή κάνοντας πιο προσεκτική διατροφή και αποφασίζουν να βάλουν την άσκηση στην ζωή τους. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που όταν φτάνουν τον στόχο τους στα κιλά' βλέπεις ότι θέτουν και στόχους στην εκγύμναση, όπως για παράδειγμα να συμμετάσχουν σε ποδηλατοδρομίες ή σε μαραθωνίους ή γίνονται διδάσκουσες της ζούμπας. Είναι μεγάλο το εγχείρημα λοιπόν όταν από μια κλασσική τεμπέλα του καναπέ που έβγαζε σπυράκια στο άκουσμα της λέξης "γυμναστική" ξαφνικά να αλλάζει τρόπο σκέψης και ζωής. 
Κι όλο αυτό λοιπόν το μοιράζονται με καταγραφές στα μπλογκ τους ή με βίντεο στο youtube. Όμως... το σύμπαν γυρίζει ανάποδα και θυμάται πως κάπου χάνεται η μπάλα με τέτοια στροφή 360 μοιρών και φέρνει την καταδίκη! Βγαίνει κούραση. Και εκεί που λένε "ώρα για διάλειμμα" αυτή η επιλογή είναι που κάνει το σύμπαν να γελάει πονηρά. 
Η ξεκούραση λοιπόν, φέρνει 1-2 κιλά παραπάνω και παραπάνω και ακόμη λίγο παραπάνω... Δεν υπάρχει ενημέρωση στα μπλογκς ή όταν υπάρχει συνοδεύεται με φωτογραφίες που η λήψη τους είναι τέτοια ώστε να κρύβει αυτά τα παραπανήσια κιλά... και φυσικά δεν ανεβάζουν βίντεο! 
Μπήκα λοιπόν κι απογοητεύτηκα που οι διαχειρίστριες δεν ενημερώνουν και για τυχόν αποτυχία. Είναι μέσα στο πρόγραμμα κι αυτό. Είναι προτιμότερο να αποδέχεσαι πως έβαλες κιλά και το παλεύεις όπως μπορείς παρά να ανεβάζεις φωτογραφίες, να ρουφάς κοιλιά για να φανείς ότι δεν έχεις ξεφύγει απ' τον στόχο. Μάλιστα δε όταν ενώ έχεις επιτυχία 100% με την διατροφή που είχες επιλέξει να ακολουθήσεις, το ότι αλλάζεις την διατροφή σου με κάποιο άλλο πλάνο, αυτό σε καθιστά ύποπτη. Εγώ ρε παιδί μου είναι γνωστό πως κάθε φορά αλλάζω διατροφή: πότε με θερμίδες, πότε με πόντους, ή δεν κάνω τίποτε για πολύ καιρό... Είμαι ασταθής και παραμένω χοντρή. Τελεία και παύλα. 
Οι περιπτώσεις γυναικών που κατάφεραν να διατηρηθούν για χρόνια (και συνεχίζουν) στο ιδανικό τους βάρος είναι λίγες και μάλιστα έχουν το γνώθι σ' αυτόν γιατί στις ιστοσελίδες τους παραμένουν προσγειωμένες και ειλικρινείς γιατί γνωρίζουν πως μια επιτυχία δεν παραμένει επιτυχία κι ότι και η αποτυχία είναι κι αυτή στο πρόγραμμα και είναι έτοιμες να την δεχτούν και να την παραδεχτούν και φυσικά είναι έτοιμες να την αποβάλουν. Κι αυτό φέρνει περισσότερους επισκέπτες, που λειτουργούν σαν σανίδες σωτηρίας στις δύσκολες ώρες.
Σε μια ιστοσελίδα που μπήκα δεν συνέβαινε αυτό. Όταν τα σχόλια έφταναν τις χιλιάδες λόγω επισκέψεων απ' όλο τον πλανήτη, ξαφνικά περιορίζονται στα 10 το πολύ, αναρωτιέσαι τι συμβαίνει. Και είδα ότι τελικά, ενώ η διαχειρίστρια σφύριζε αδιάφορα, οι φωτογραφίες της οι τωρινές ήταν όπως ήταν στο ενδιάμεσο της προσπάθειάς της να χάσει βάρος. Και είναι κρίμα που δεν αποδέχεται την πραγματικότητα παρά μόνο ενημερώνει πως θα δοκιμάσει μια άλλη διατροφή επειδή και καλά την κάνουν κάποιοι φίλοι! Μάλιστα κι εγώ η ίδια της είχα σχολιάσει πως έβαλε κιλάκια (ναι έγινα κι εγώ κακιά, η βαρέλω) αλλά ούτε καν που ασχολήθηκε. Απαντούσε επιλεκτικά σε σχόλια και όχι σε όλους! Θα προτιμούσα να έβλεπα μια απάντησή της του τύπου: "σ'ευχαριστώ το ξέρω ότι έβαλα βάρος, γιατί δεν είμαι καλά, γιατί μου κάηκε το φαί, γιατί ο σκύλος μου έμαθα πως είναι gay...". Όμως τίποτε. Αδιαφορία. Η "πηγή έμπνευσης" για πολύ κόσμο, δεν ασχολείτε παρά μόνο να ρουφάει κοιλιά και να ποδηλατοδρομεί στους δρόμους της Νέας Υόρκης! 
Ευτυχώς που υπάρχει και η Dotti και είναι μια προσγειωμένη γυναίκα που μαζί με τις φίλες της βοηθάνε και υποστηρίζουν τους χοντρούς του κόσμου, όποτε ζητήσουν βοήθεια!

Άσχετο:  πριν λίγο με πήραν τηλέφωνο απ'την νόβα για να με ενημερώσουν για ένα πακέτο με ίντερνετ-τηλέφωνα-τηλεόραση κλπ... Για πρώτη φορά το έπαιξα αναίσθητη κι άφησα την κοπελιά να μου αναλύει το πακέτο προσφοράς. Και με το που φθάνει στην επίμαχη ερώτηση: "σας ενδιαφέρει;", της απαντάω κι εγώ: "Στο σπίτι που πήρατε τηλέφωνο είμαστε 2 άνεργοι χωρίς ταμείο ανεργίας και μας συντηρούν οι γονείς μας, με τι θα πληρώνουμε εμείς αυτό το πακέτο το μήνα;". Η κοπελιά έμεινε άφωνη για μισό λεπτό σκεπτώμενη αν πρέπει να κατεβάσει το ακουστικό ή όχι! Τελικά βρίσκει την απάντηση: "αφού δεν μπορείτε να πληρώσετε δεν θα πάρετε το πακέτο"!!! Χοχοχοχο!!! 

Κι όχι τίποτε άλλο αυτό το τηλεφώνημα μεσολάβησε και μου χάλασε όλο τον ειρμό της σκέψης μου για το θέμα αυτό με την καταδίκη και το σύμπαν! Την καταδίκη μου μέσα! Γκρρρρρ! 

Όταν τα εγκεφαλικά μου κύταρα επανασυνδεθούν, ίσως αναπτύξω καλύτερα το θέμα. :P




post signature

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Θερμιδομετρητής, ο "θαυματουργός"!

 Μανίνα, Κατερίνα &
Θερμιδομετρητής της Λάλα Κουκ!!!
Εδώ και κάτι μέρες είναι που ξαναμελετάω τον θερμιδομετρητή. Έχω πολλά βιβλιαράκια από δαύτον.
 Ότι λείπει στον έναν το βρίσκω στον άλλον. Βρήκα κι έναν πέρσι στο ίντερνετ που κάθομαι και τον ενημερώνω, ώστε να βγει ένας πλήρης με όλη την σημασία της λέξης. Η ενημέρωσή του έχει φτάσει τις 50 σελίδες με διπλή στήλη. 

Πριν λίγο έψαχνα να βρω επίσης έναν άλλον που είναι κομματάκι πιο αναλυτικός όσον αφορά τα διατροφικά στοιχεία της κάθε τροφής, όμως δεν το βρήκα (γιατί πάντα κάπου καταχωνιάζω τα βιβλία και δεν θυμάμαι που τα βάζω έπειτα) και βρήκα τα μεγάλα σπιράλ τετράδια που κρατούσα ημερολόγιο διατροφής απ'το 2007 (την εποχή που έκανα κι έναρξη στο blog). Χάρη στον θερμιδομετρητή είχα αγγίξει τα 99 κιλά.

Αυτή την στιγμή που γράφω είμαι σε φάση που το να κάνω μια πιο προσεκτική διατροφή μου είναι αδύνατο. Λίγο αλλόκοτο φαίνεται, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να τηρήσω. Αποφεύγω να βλέπω την αντανάκλαση  μου στο καθρέφτη κι ενώ η φυσική μου κατάσταση είναι κι αυτή στο μαύρο της χάλι, δεν τηρώ οποιαδήποτε προσπάθεια προσεκτικής διατροφής κάνω.
Ξεκινώ το πρωί, σημειώνω τα πάντα και από το απόγευμα και μετά πάει περίπατο! Προσπαθώ να μου επιβάλω πειθαρχία και δεν πειθαρχώ. Λες και το σώμα και το μυαλό μου είναι εγκλωβισμένα κι εγώ δεν ξέρω σε τι.
Άνοιξα λίγο τα τετράδια και διαπίστωσα πως τα κιλά χάνονταν σαν νεράκι κι ότι το καλοκαίρι είχα αγοράσει στενές βερμούδες και φορούσα, Για 99 κιλά πάντως οι φωτογραφίες που είχα βγάλει δεν με έδειχναν, αλλά για πολύ λιγότερο. Αν ακολουθήσεις τον θερμιδομετρητή που είναι και η πιο οικονομική μέθοδος αδυνατίσματος, σίγουρα χάνεις κιλά. Είναι θαυματουργός.
Σκέφτομαι πως η κολλητή μου που ήταν μια ζωή με το κόκκινο βιβλιαράκι στην κωλότσεπη τώρα κι αυτή 40 βάλε δεν θυμάται που τον έχει και κυρίως η σκέψη του να χάσει τα λίγα περιτά κιλά που έχει, είναι πολύ μακρινή. Θες οι ορμόνες να μας κάνουν ότι θέλουν; Θες η εμμηνόπαυση; Θες ότι το βιολογικό ρολόι χάνει; Θες η κληρονομικότητα; 

Η θέληση πάει περίπατο όπως και να'χει όταν τελικά μεγαλώνεις! Γκρρρρ τα νεύρα μου!



post signature

Όχι άλλο κάρβουνο!

Δεν μπορώ να βλέπω την βλακεία να επιμένει τηλεοπτικά ώστε να πείσει την καθεμία (ή τον καθένα) ότι για να δεις το ιδανικό σώμα πρέπει να χαπακωθείς.
Διαφημίσεις made in Hellas.
Στην αρχή βρήκαν 6-7 γυναίκες οι οποίες δήθεν έχασαν κιλά με κάποιο σκεύασμα και καλά φυσικό. Η διαφορά ούτε που φαίνεται μεγάλη και είναι όση δημιουργεί ένας ολόσωμος κορσές. Και τώρα για να μας πείσουν περισσότερο χρημάτισαν την γνωστή γλιστριδολόγο (πως αλλιώς να την χαρακτηρίσω που γλώσσα δεν βάζει μέσα; ) Κατερίνα Ζαρίφη η οποία και καλά λέει έχασε κιλά με ένα άλλο σκεύασμα της ίδιας εταιρίας... Όταν είδα το διαφημιστικό πρώτη φορά μούτζωνα την παρουσιάστρια. Σόρρυ Κατερίνα... αλλά -να λέμε και τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη- εσύ δεν είσαι που έλεγες ότι έχασες κιλά προσέχοντας την διατροφή σου με την επίβλεψη του γνωστού Γιώργου Μουλίνου; Πως είναι δυνατόν να λες τώρα ότι και καλά έχασες καταπίνοντας ταμπλέτες; 
    
Κάντε την σύγκριση!




Επίσης δεν μπορώ να βλέπω την βλακεία να επιμένει τηλεοπτικά με την μορφή σάτιρας και να προσβάλει τον οποιοδήποτε έχει λίγα κιλά παραπάνω έστω.
Επειδή είσαι μίμος δημοφιλών ανθρώπων δεν σε κάνει να έχεις το "ακαταλόγιστο" για χάρη σάτιρας και να λες  ότι σου κατέβει!
Τάκης Ζαχαράτος.
Μου αρέσει για τις μιμήσεις, τρελαίνομαι όταν γίνεται Μίριαμ Απλού αλλά όταν πετάει σχόλια που κάνουν κλικ στο μυαλό του οποιουδήποτε, σου'ρχεται να τον φτύσεις (και τον Λαζόπουλο μαζί γιατί κι αυτός τα ίδια κάνει). Οκ, ο Παντελίδης έχει λίγα κιλά παραπάνω. Από που κι ως που χαρακτηρίζει την παρουσία του σαν "διπλό πιτόγυρο με απ'όλα"; Επειδή ο Λευτέρης Ελευθερίου (μα γιατί δεν μπορώ να τον συμπαθήσω αυτόν τον ηθοποιό... δεν ξέρω) μεταμφιέστηκε σε έναν... πιο αδύνατο Παντελή Παντελίδη (στο χθεσινό Your face sounds familiar (μετάφραση κατά λέξη: "το πρόσωπό σου ακούγεται οικείο")) πρέπει λοιπόν να παίρνεις στο στόμα σου το παρουσιαστικό του και να το τυλίγεις σε πιτόγυρο; 
Όχι ρε άνθρωπε. Βάλε και λίγο ένα όριο στο θέμα. Δείξε λίγο ανώτερος άνθρωπος και κράτα το χιούμορ στο όριο που πρέπει χωρίς να προσβάλει και να θίγει τον οποιοδήποτε. Μην κολλάμε την λέξη "σάτιρα" -όπως είπαν κάτι μεσημεριανούδες σήμερα- στο κούτελο ώστε αυτό να μας δίνει άλλοθι για οτιδήποτε πετά ο στόμας μας! Ε! Δεν κάνει!

post signature

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Ξεβρώμισα επιτέλους!

Μετά από τόση... αιματοχυσία, επιτέλους ξεβρώμισα. Μπανιαρίστηκα απ'την κορυφή μέχρι τα νύχια κι έφυγε από πάνω μου η μούχλα της 1,5 εβδομάδας περιόδου!
Όσο και να καθαρίζεσαι με μωρομάντηλα ή κάνεις "στεγνό" μπάνιο, τίποτε δεν συγκρίνεται σαν αφήσεις το ντους στο φουλ με μπόλικο νερό να τρέχει επάνω σου και να ρίχνεις μπόλικο αφρόλουτρο! Απόλαυση μιλάμε! :D

ΥΓ: Ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει ταμπόν, πόσο μάλλον τώρα στα γεράματα! :P

post signature

Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Καλύτερη μέρα!

Καλό μήνα και προσοχή στις απάτες. Φυσικά μεγαλύτερο ψέμα από αυτό που έχουμε και μας κάνουνε να ζούμε και λέγεται "μνημονιακή ελληνική κυβέρνηση" δεν υπάρχει αλλού στον κόσμο. Όσο ζω και μεγαλώνω ζω και διαφορετικά πράγματα. 

Η βραδιά πέρασε ήρεμα και χωρίς να σηκωθώ να αλλάξω "πάνα". Σηκώθηκα σχετικά στεγνή. Η μέρα μου κυλά και με βρίσκει επίσης το ίδιο, άρα όλα καλά. Άρα ήταν ξέσπασμα περιόδου που κράτησε αρκετά παραπάνω. Άρα δεν θα πάω αύριο στο νοσοκομείο (εκτός απροόπτου βεβαίως) όμως σίγουρα θα πάω στο ραντεβού στο τέλος του μήνα.
Πέρα απ' το συμπέρασμά μου πως ήταν μια παρατεταμένη διάρκεια της περιόδου, διαπιστώνω πως όταν τρώω τον αγλέουρα και φουσκώνει η κοιλιά μου νιώθω ενοχλήσεις χαμηλά. Οπότε πρέπει να το εμπεδώσω πως η μπάκα μου πρέπει να ξεφουσκώσει, γιατί και η παχυσαρκία μου είναι ένας ακόμη λόγος για το πάθημά μου. Έφαγα ένα πακέτο μπισκότα και ήταν ολικής άλεσης και κάπως μου φάνηκε. Σιγά σιγά καταγράφω τροφές που μου δημιουργούν ενοχλήσεις κι αρχίζω να τις αποφεύγω. Παράδειγμα ο χαλβάς. Την καθαρή Δευτέρα έφαγε χαλβά σε λογική ποσότητα κι όμως μου δημιούργησε ενοχλήσεις στο στομάχι. Παραμένει στο ψυγείο και δεν τον αγγίζω. Και μόνο που τον βλέπω νιώθω τις ενοχλήσεις του στομαχιού μου. Ευτυχώς που καμιά φορά κόβει ο άντρας μου και έτσι σιγά σιγά φεύγει. Τώρα διαπιστώνω ότι τα μπισκότα ντιτζέστιβ ολικής άλεσης μου δημιουργούν ενοχλήσεις. Στην διάρκεια της χώνευσης μου δημιουργούν αέρια κι αυτό έπειτα μου δίνει την αίσθηση μια αλλόκοτης ενόχλησης. Δεν μπορώ δηλαδή να εντοπίσω αν η ενόχληση αυτή είναι αέρια ή λόγω της περιόδου. Οπότε μάλλον θα τα μειώσω πολύ -αν και μου αρέσουν. Ποιά άλλη τροφή; Α! Το λάχανο. Έχω να φάω λαχανοσαλάτα πολύ καιρό κι αυτό γιατί ωμό πάλι με φουσκώνει και δεν μου αρέσει αυτή η αίσθηση. Λες απ'την μια "οκ, έχω φουσκώσει γιατί έφαγα πολύ σαλάτα" αλλά όταν το φούσκωμα δημιουργεί μια αλλόκοτη κατάσταση, καλύτερα να το αποφεύγω. Χόρτα! Ειλικρινά δεν τα ξέρω όλα τα χόρτα, αλλά είναι κάποια που επίσης μου δημιουργούν το ίδιο θέμα όπως το λάχανο (τα γνωρίζω εξ' όψεως κι όχι με την ονομασία τους).
Ρεβίθια! Γκρρρ... Τα ρεβίθια μου αρέσουν πάαααρα πολύ. Και ειδικά όταν είναι παντρεμένα με το ρύζι  μου έρχεται να φάω όλη την κατσαρόλα. Μια νορμάλ μερίδα όμως, είναι αρκετή για να'χω την ενόχληση που προανάφερα!  :( 
Μα ποιά μου θυμίζω, ποιά μου θυμίζω... Την μάνα μου, μου θυμίζω! Κι αυτή το ίδιο θέμα έχει. Μόνο που όποιο τρόφιμο την ενοχλεί δεν το αποφεύγει και δεν το τρώει με μέτρο. Το αποτέλεσμα είναι να έχει μόνιμο πρήξιμο και να έχει τακτικές επισκέψεις σε γαστρεντερολόγο. 

Αυτά... Για το τέλος άφησα μια ατάκα που άκουσα χθες στο "Κάτω Παρτάλι" και ξεπατώθηκα στο γέλιο γιατί δεν γνωρίζω και τόσο για τις φανταρίστικες εκφράσεις: "είναι και μέρες που τρώμε πούστη με κινέζο..."!!! Και η εξήγηση ήρθε απ'τον άντρα μου: κοτόπουλο με ρύζι!!!  Χαχαχα!!!!  =))

post signature