Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Ιπποκράτειο... σου 'ρχομαι!

Είμαι ενθουσιασμένη. Τόσο πολύ που μετά το χθεσινό ραντεβού με τον γιατρό ΜΟΥ δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα! Γιατί τελειώνει η ταλαιπωρία και όλα θα πάρουν τον δρόμο τους όπως πρέπει κι όπως διακαώς περίμενα.
Ο Ευαγγελισμός στο θέμα χειρουργείου παχυσαρκίας έφαγε διαγραφή. Η απαράδεκτη καθυστέρηση, όπως και η δήθεν αφορμή για να μη μου δώσει την βεβαίωση ο γιατρός ήταν οι κυριότεροι λόγοι που με ανάγκασαν να ακούσω την Βούλα. Και πολύ καλά έκανα τελικά.
Πλήρωσα στο χθεσινό ραντεβού 70 ευρώ μεν, αλλά ο γιατρός και μόνο που είδε την μελέτη ύπνου αμέσως άρχισε να μου περιγράφει για το είδος της επέμβασης που θα μου έκανε επειδή ο ΔΜΣ μου είναι πλέον 47 που σημαίνει ότι ανήκω στην επικίνδυνη παχυσαρκία και οι άπνοιες που μου παρουσιάστηκαν δημιουργούν σοβαρό λόγο για να προχωρήσω στο χειρουργείο. Μου εξήγησε ΤΑ ΠΑΝΤΑ, τι αλλαγές διατροφικές θα κάνω, τι θα πρέπει να αποφεύγω, ότι η επέμβαση διαρκεί 1 ώρα κι ότι το στομάχι μου θα παραμείνει στην θέση του, κλπ.! Μίνι γαστρική παράκαμψη. Αυτό θα είναι το δικό μου χειρουργείο.
Έπειτα με παράπεμψε στην γραμματέα του για όλες τις υπόλοιπες λεπτομέρειες. Να κάνω μια επανάληψη στις ορμονολογικές εξετάσεις γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο η επιτροπή του ΙΚΑ να μην δεχτεί αυτές που ήδη έχω και είναι απ'τον Απρίλη, να κάνω και την γαστροσκόπηση κι έπειτα μαζί με την βεβαίωση του γιατρού που μου έδωσε να τα στείλω στο ΙΚΑ. Όταν περάσω απ'την επιτροπή αμέσως θα την ειδοποιήσω πως πήρα την έγκριση για να με βάλει στην λίστα αναμονής. Αν δεν με έχουν ειδοποιήσει μέχρι και τέλη Δεκεμβρίου τότε με το που μπαίνει ο Γενάρης αρχίζω εγώ τις ενοχλήσεις ώστε να προλάβουμε και την προθεσμία του βιβλιαρίου του ΙΚΑ. "Μην αγχώνεσαι και θα γίνουν όλα, θα προλάβεις" ήταν η κουβέντα της.
Το θέμα των γυναικολογικών προβλημάτων δεν δημιουργεί τον λόγο ώστε να μην γίνει το χειρουργείο παχυσαρκίας, αυτό το ρώτησα και αυτή η απάντηση μου δόθηκε κι απ'τον γιατρό αλλά και την γραμματέα του που όπως είδα πολλές γυναίκες εμπιστεύονταν την εμφάνισή και την υγεία τους εκεί.
Οι μετέπειτα επισκέψεις παρακολούθησης του γιατρού στο ιατρείο του θα είναι δωρεάν. Αυτό με ανακούφισε πάρα πολύ.
Έπειτα από ένα τέτοιο απόγευμα σκέφτομαι πως σπατάλησα πολύτιμο χρόνο και ευρώ για έξοδα μετακίνησης και για εξετάσεις που δεν ήταν αναγκαίες να γίνουν. 
Τέλος πάντων, έγιναν και δεν επιστρέφονται πίσω. Η ουσία είναι πως πλέον η ελπίδα μου αναζωπυρώθηκε!

Η μέρα πάντως φαινόταν χθες τελείως αλλόκοτη. Στο ραντεβού δεν πήγα μόνη μου, ήρθε κι ο άντρας μου. Με ρωτούσε τι τον ήθελα μαζί μου κλπ.. Χαζές εντελώς ερωτήσεις που εγώ αντιλαμβανόμουν πως δεν ήθελε συμμετοχή. Η απόφασή μου να είναι μαζί μου ήταν επειδή όλο αυτό το διάστημα που κάνω τα πέρα δώθε για εξετάσεις κι επισκέψεις σε γιατρούς κλπ υπήρχε αδιαφορία. Ή θα το ζήσει ή δεν ξέρω εγώ τι! Η λέξη "σύζυγος" σημαίνει πως τα βάρη μοιράζονται σε δύο. Ευκαιρία λοιπόν να μοιραστεί και το δικό μου βάρος, όπως μοιράζομαι πάντα τα δικά του.
Ξεκινήσαμε για Αθήνα με ζέστη και με αραιά συννεφάκια στον ορίζοντα. Στην Σφενδάλη που έκανε στάση το τρένο άρχισε βροχή. Όπου στάση έπειτα, βροχή και ψύχρα. Ψύχρα και στο τρένο με τον εξαερισμό στο φουλ! Είχε και καθυστέρηση. Πάνω που έλεγα πως θα φτάναμε σχετικά νωρίς και θα πίναμε και κάνα καφέ στα όρθια. Αμ, δε!
Φθάνοντας Αθήνα, έριχνε βροχή με το τουλούμι. Κατεβαίνουμε στο μετρό για να φθάσουμε στο μέγαρο μουσικής. Από κει είχε περπατητό. Αν η απόσταση από εκεί μέχρι το Ιπποκράτειο είναι 200 μέτρα, με την βροχή η απόσταση μας φάνηκε διπλάσια. Εν τέλει φτάσαμε βρήκαμε το κτίριο αφού προηγουμένως ρώτησα σε ένα φαρμακείο παρά δίπλα στο νοσοκομείο. Το δε ιατρείο δεν υπήρχε περίπτωση να το βρούμε. Δεν είχε ταμπέλα πουθενά. Να'σου ένας κύριος. Τον ρωτάω. "Α, εκεί πηγαίνω". Μπαίνουμε στο ασανσέρ. "Για χειρουργείο παχυσαρκίας είστε;" με ρώτησε. "Ναι" του απαντάμε κι εγώ κι ο άντρας μου. "Είστε τυχερή" μου λέει. "Αλήθεια; Για ποιό λόγο;" τον ρωτάω με απορία. "Λαμπρός επιστήμονας, θα συναντηθείτε με έναν λαμπρό επιστήμονα". Φτάσαμε στο ιατρείο. Είχε κόσμο. Δήλωσα την παρουσία μου, είπα πως είχα κλείσει ραντεβού για τις 6 και περιμέναμε έπειτα. Η αναμονή γινόταν εκνευριστική. Κι όχι τίποτε άλλο μας άγχωνε το γεγονός πως αν καθυστερούσαμε περισσότερο ίσως και να χάναμε το τελευταίο τρένο. Δεν ξέρω αν είχε σκοπό ο γιατρός να με δει τελευταία ώστε να έχει όσο χρόνο στην διάθεσή του χρειάζεται για πλήρη κι αναλυτική ενημέρωση. Με το που πάει όμως 7.30 με ζώσαν τα φίδια πως δεν θα γινόταν τίποτε. Σηκώνομαι πλησιάζω την γραμματέα και την ρώτησα γιατί καθυστερούσαμε, πως το ραντεβού μας ήταν για τις 6 κι ότι ήρθαμε απ'την Χαλκίδα με τρένο κι όχι με δικό μας όχημα και πως καλό θα ήταν έστω να προλάβουμε το τελευταίο. Μου ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση αλλά ξέφυγε λίγο η κατάσταση με τα ραντεβού γιατί το ιατρείο θα έκλεινε λόγω αδειών.
Μετά από μισή ώρα μπήκαμε. 

Αφού τελειώσαμε παρακαλούσαμε να προλάβουμε έστω το τελευταίο τρένο. Ξανά ποδαρόδρομο μέχρι το μέγαρο μουσικής κι από κει μετρό για σταθμό Λαρίσσης. Άσε που κατουριόμασταν κιόλας, πεινούσαμε (είχαμε φάει από δύο μπανάνες στο σπίτι για μεσημεριανό). Κοιτάμε τα δρομολόγια που ήταν αναρτημένα σε τοίχους και τζάμια για Χαλκίδα το τελευταίο τρένο ήταν στις 22:45. Ανάσα! Βουρ στις τουαλέτες για κατούρημα. Ανάσα! Κι έπειτα στην αναμονή.

Να το τρένο από Χαλκίδα. Κατεβαίνουν επιβάτες, ανάμεσά τους κι ένας ναρκομανής που εδώ πατούσε αλλού βρισκόταν. Τον παρατηρούμε με τον άντρα μου όσο πίναμε νερό να ξεκολλήσει ο στόμας μας. Κάθεται στα γόνατα και ξάφνου σωριάζεται κάτω. Κανείς δεν ασχολιόταν με τον άνθρωπο που έδειχνε σαν πεθαμένος. Πιτσιρίκια έπαιζαν και αυτά τον έβλεπαν και ρωτούσαν τους γονείς αν ήταν πεθαμένος! Ωραία εικόνα για έναν σταθμό που τον επισκέπτονται εκατοντάδες κόσμος καθημερινά. Περνάνε 2 σεκιουριτάδες.  Αδιάφοροι ως προς την εικόνα του "πεθαμένου" ναρκομανή. Πετάγεται ο άντρας μου και τους το λέει, πως εκεί απέναντι έχει σωριαστεί ένα παλικάρι και να δούνε αν είναι καλά. Πάνε. Του μιλάνε. Τίποτε. Σαν να ήταν σε κώμα. Κινάει ο ένας τους και πάει μάλλον να ειδοποιήσει τους υπαλλήλους του ΟΣΕ στο γραφείο κίνησης κι αυτοί με την σειρά τους ασθενοφόρο. Περνάει κάνα τέταρτο και κινάει κι ένας υπάλληλος του ΟΣΕ να δει τον "πεθαμένο". Με το που τον πλησιάζει ξαφνικά... ανάσταση! Σηκώνεται επάνω και τρεκλίζοντας ακολουθεί σεκιουριτά και ΟΣΕτζή, βγαίνει κι ένας άλλος και ρωτάει αν όλα είναι καλά και αν πρέπει να ακυρώσει την κλήση (για ασθενοφόρο). Άλλος ένας όπως είπε ο ΟΣΕτζής ήταν και στο περίπτερο μπροστά.
Σε όσα δρομολόγια έχω κάνει απ'τις Αχαρνές μπαίνουν στο τρένο μπουλούκια ναρκομανών. Όλοι τους φτιαγμένοι. Όταν δεν είναι στις Αχαρνές τους βλέπεις στον σταθμό Λαρίσσης να κυκλοφορούνε. Εικόνα μοναδική! Ελλάδα η κατάντια σου. 

Έρχεται το τρένο επιτέλους. Φτάνοντας στο Βαθύ μας περνάει η εξής σκέψη: "με τόσα σήμερα, θες να είναι και η γέφυρα ανοικτή;". Χεχε! Καλύτερα να παίζαμε λόττο. Αν φθάσαμε Χαλκίδα κάπου στις 12:15, στο σπίτι τελικά ήμασταν στη 1 το ξημέρωμα! Μοναδική εμπειρία, αξέχαστη. 


Σήμερα.
Προσπάθησα να κλείσω ραντεβού για γαστροσκόπηση σε νοσοκομεία της Αθήνας και δυστυχώς ήμουν άτυχη. Δεν μπορώ να κλείσω αν δεν με δει γαστρεντερολόγος (μου είπαν στον Ευαγγελισμό), στο Ιπποκράτειο μια απ'τα ίδια αλλά όταν τους είπα πως την χρειάζομαι για χειρουργείο παχυσαρκίας μου έδωσαν τηλέφωνα ενός άλλου τμήματος που δεν τα σήκωνε κανείς. Δοκίμασα στο Αλεξάνδρα, δεν υπήρχε ούτε μισό ραντεβού διαθέσιμο. Δοκίμασα στο Έλενα και για άλλη μια φορά αντί να σηκώσουν το τηλέφωνο για ραντεβού των εξωτερικών επέμεναν να μου ακυρώνουν τις κλήσεις. Δοκίμασα και σε μια ιδιωτική κλινική (που πήγε η Βούλα) και όταν άκουσα τιμές φρικάρισα.
Την Τρίτη έκλεισα ραντεβού με το παθολογικό στο νοσοκομείο εδώ, για να μου γράψει ο γιατρός την εξέταση για γαστροσκόπηση και έπειτα θα ανέβω επάνω στο γυναικολογικό -και δεν ήθελα να ξαναδώ τα μούτρα τους- να μου γράψουν τις ορμονολογικές εξετάσεις. Έχοντας τουλάχιστον το παραμπεπτικό για την γαστροσκόπηση να συνεχίσω να ψάχνω σε νοσοκομεία στην Αθήνα μήπως και την κάνω γρηγορότερα απ'το τέλος Σεπτεμβρίου που έχω ήδη σε πρόγραμμα.

Αυτά για την ώρα...


2 σχόλια:

  1. Πολύ θετική ανατροπή! Μακάρι όλα να πάνε καλά με τις προθεσμίες σου. :)
    Ισως να ρωτήσεις στο ιατρείο που πηγες αν συνεργάζονται με κάποιον για την γαστροσκόπηση σε περίπτωση που δεν βγάλεις άκρη με τα δημόσια ραντεβού

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εύη για το μόνο που μου είπαν είναι για τον ενδοκρινολόγο για τις ορμονολογικές εξετάσεις. Αλλά δεν του τηλεφώνησα γιατί θέλω να τις κάνω εδώ (να μην χρεωθώ ένα ταξίδι για το τίποτε). Για την γαστροσκόπηση ρώτησα αλλά μου είπαν να το ψάξω εγώ να δω πως μπορώ να την κάνω γρηγορότερα γιατί τέλος Σεπτεμβρίου που την έχω κλείσει για το δικό μας νοσοκομείο είναι πολύ πίσω.

      Διαγραφή

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!