Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Νοέμβριος για τον πολύποδα

Έχω κάτι μέρες να ενημερώσω το μπλογκ και να απαντήσω στα σχόλια σας αλλά και σε μέϊλ. Δεν το αποφεύγω ειλικρινά, απλά δεν είμαι και στην καλύτερη διάθεση, αφού το όνειρο μου για να δω τον εαυτό μου πιο αδύνατο συνεχώς απομακρύνετε. Τι κι αν μου ανοίγουν οι πόρτες των ιατρείων; Τζούφιες επισκέψεις είναι στην τελική!

Είπα να κάνω το χατήρι και της μάνας μου και του αδερφού μου κι επικοινώνησα με γιατρούς-επιμελητές στο Έλενα. Ο ένας απευθείας μου ζήτησε να με δει σε απογευματινό ραντεβού κι όταν του είπα πως δεν μπορώ, αμέσως η συμπεριφορά άλλαξε και μου λέει με ύφος "τώρα τι να σου πω κι εσένα":  "έλα αύριο μετά τις 10 και βλέπουμε". Ο άλλος μου απέκλεισε οποιοδήποτε χειρουργείο για πρόσφατα. Οι επιστήμονες-επιμελητές κλινικών λοιπόν, έχουν το ελάττωμα να αποφεύγουν απ'το τηλέφωνο να σε ρωτάνε για ποιόν λόγο θες να τους δεις. Θέλουν να σε ταλαιπωρήσουν, να πάρουν το παραδάκι τις επίσκεψης για να σου πουν στο τέλος πως θα δούμε και δεν γίνεται κάτι σύντομα. Όταν ακούω γιατρό και μάλιστα φτασμένο επιστήμονα να μου τα μασάει για πρωϊνό ραντεβού, δεν δίνω καμιά ευκαιρία. Εμάς τους άνεργους που υπολογίζουμε και το παραμικρό ευρώ μας έχουν στο φτύσιμο. Μάλιστα η μάνα μου επικοινώνησε με τον έναν που στο παρελθόν της είχε φερθεί άψογα και την είχε προσέξει αλλά κι αυτηνής μια απ'τα ίδια της είπε "πες στην κόρη σου να έρθει την Δευτέρα μετά τις 3". Που τι είναι μετά τις 3; Απογευματινό ραντεβού. Νομίζουν πως έχουμε τα 50-70άρια για πέταμα. Σε νοσοκομείο είσαι χριστιανέ μου και ζητάω να σε δω το πρωί. Αν είχα το χρήμα να πληρώσω θα σου ερχόμουν το απόγευμα.

Έκλεισα λοιπόν ραντεβού στο εξωτερικό γυναικολογικό ιατρείο του Αλεξάνδρα. Ήταν σήμερα το πρωί. Περίμενα πως κάτι δεν θα μου καθόταν σε αυτό το ραντεβού. Πάω, βγάζω και την καρτέλα που μου είπαν και όπως διαπίστωσα με αυτή σε κάνουν μπαλάκι ανάμεσα στα νοσοκομεία Έλενα και Αλεξάνδρα! Τέλος πάντων. Με ρωτάνε οι νοσοκόμες αρχικά για ποιό λόγο πήγα. Τους εξηγώ και μου είπαν να πάω στο γραφείο των γιατρών απέναντι και να ζητήσω τον γιατρό που βρισκόταν εκεί. Με ρωτάει ποιός ο λόγος που πήγα. Του δείχνω την εξέταση με τον ενδοκολπικό υπέρηχο. "Είναι για να κανονίσουμε επέμβαση, όμως γιατί καθυστερήσατε;". Με ρωτάει αφού είδε την ημερομηνία της εξέτασης και αμέσως του βγάζω το εξιτήριο απ' το νοσοκομείο της Χαλκίδας και του λέω "γι' αυτόν τον λόγο". Το διαβάζει κάνει κι ένα μαύρο χιουμοράκι που δεν έγραψαν και το γραφείο τελετών μέσα!!! Δεν ευθύνομαι εγώ στην τελική αν υπάρχει καθυστέρηση στο σύστημά τους. Αμέσως μου γράφει το εισιτήριο. Δεν το χάρηκα γιατί ακόμα δεν είχα τελειώσει κι έπρεπε να πάω στο διπλανό γραφείο στη γραμματέα για να μου δώσει ημερομηνία.
"17 Νοεμβρίου έχω κενό"! Παραλίγο να πάθω εγκεφαλικό. Τόσο πίσω! Μα δεν υπάρχει κάποια ημερομηνία έστω τον άλλο μήνα ή Σεπτέμβρη με Οκτώβρη; "Όχι" μονολεκτική η απάντηση της γραμματέας που το έπαιζε και καλά πως αυτή έλυνε και έδενε εκεί μέσα τα κουμάντα του νοσοκομείου! Εκείνη την στιγμή βουρκώνω, όχι για να με λυπηθεί, απλά για το γεγονός ότι τελικά δεν με θέλει η τύχη στο να φύγει από πάνω μου το περιττό μου βάρος. Της εξηγώ πως έχω κι ένα χειρουργείο παχυσαρκίας και πως όσο πιο πίσω πάει η επέμβαση γιατί πρέπει να έχω και το πόρισμα απ' την βιοψία για τον πολύποδα, ούτε επιτροπή θα προφτάσω να περάσω για να πάρω την έγκριση και στο τέλος όποτε πάρω την πολυπόθητη ημερομηνία για το χειρουργείο παχυσαρκίας, απλά δεν θα έχω ασφάλεια! "Δεν μπορώ να κάνω κάτι, δεν έχω κρεβάτια, είναι και τα επείγοντα και θα πρέπει να στριμώξω τα ραντεβού μου... και δεν χρειάζεται να κλαίτε". Δεν το κάνω για να σας συγκινήσω είναι ξέσπασμα γιατί και το χειρουργείο παχυσαρκίας που είναι να κάνω δεν θα προλάβω να το κάνω γιατί θα είμαι ανασφάλιστη στο τέλος. Μου λέει μετά για τις 4 Νοεμβρίου το χειρουργείο.
Δεν ήθελα να τσακωθώ με την ηλίθια, γιατί έκανε λες και ολόκληρο το νοσοκομείο ήταν στην δική της διαχείριση. Φαντάζομαι ότι αν έδινα παραδάκι σε γιατρό, το χειρουργείο ίσως να γινόταν και την άλλη εβδομάδα. Γαμώ το κωλοσύστημά τους.
Κάθισα στην είσοδο να ηρεμήσω λίγο, με ρώτησε μια κυρία που καθόμασταν μαζί στην αναμονή τι μου είπαν και η γυναίκα γούρλωσε τα μάτια για το πόσο πίσω με πάνε για την επέμβαση. "Άμα έχεις το χρήμα θα την έκανες πιο γρήγορα" μου λέει. Εμ, δεν το ξέρουμε; Γενικά στα νοσοκομεία τα προγραμματισμένα ραντεβού τα πάνε πίσω πίσω γι' αυτό το λόγο, να πέφτει το φακελάκι σύννεφο. Είναι που το υπουργείο υγείας νοιάζεται να καταπολεμήσει το φαινόμενο. Του κώλου τα εννιάμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!

Show Emoticons