Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Την καταδίκη μου μέσα!

Αισθάνομαι ότι η φύση εμάς τις χοντρές μας έχει αδικήσει. Σωματικά μας έχει αδικήσει. Θα έλεγα ότι μας έχει καταδικάσει να βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση με το πάχος μας, με τον εαυτό μας και με το τι θα πει ο κύκλος μας. Εκεί που λες "χέστηκα για το τι θα πει ο κύκλος μου", αυτομάτως το σύμπαν σε καταδικάζει σε απομόνωση! Όλοι σε παραγκωνίζουν. Μπορεί να αισθάνεσαι καλά, να αυτοσαρκάζεσαι για το πάχος σου και το πόσο πολύ "αδυνάτισες προς τα έξω" (είναι μια ατάκα που έκλεψα απ'την Έλντα Πανοπούλου και μ' αρέσει πολύ), μπορεί να αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις με χιούμορ, όμως κάτι δεν πάει καλά σε όλο αυτό και ξαφνικά το νιώθεις ότι σε απομονώνουν. Λες και θα τους φας το φαί, λες και λόγω βάρους δεν έχεις χώρο στην ζωή τους! Η αποδοχή είναι μια δύσκολη υπόθεση. Και δυστυχώς δεν βρίσκεται κανείς εκεί να σου ανοίξει την αγκαλιά του (όχι ότι θα σε κλείσει και τελείως, αλλά όσο πάρει) και να σε ενισχύσει με αυτοπεποίθηση και να σου πει πως δεν πειράζει, είσαι εσύ, είσαι ο ίδιος άνθρωπος κι αυτό δεν αλλάζει, αν το περιτύλιγμα είναι κάπως χοντρό και άκαμπτο και σε δυσκολεύει μαζί θα το κάνουμε να γίνει λίγο πιο λιανό και μαζί θα πορευτούμε για να κρατηθεί ο νέος σου εαυτός έτσι. Αυτή η ρημάδα η αγκαλιά χάνεται, όποτε την έχεις άναγκη.
Νομίζω ότι έκανα μεγάλη εισαγωγή για κάτι που παρατήρησα πριν από λίγο. Πριν από λίγο είπα να επισκεφθώ κάποια μπλογκς που έχω εγγραφεί για να ενημερωθώ απ' τις διαχειρίστριές τους την εξέλιξη της αδυνατιστικής τους πορείας. Είναι μεγάλος άθλος όταν αυτές οι γυναίκες από παχύσαρκες και "τεμπέλες" ξαφνικά αλλάζουν ζωή κάνοντας πιο προσεκτική διατροφή και αποφασίζουν να βάλουν την άσκηση στην ζωή τους. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που όταν φτάνουν τον στόχο τους στα κιλά' βλέπεις ότι θέτουν και στόχους στην εκγύμναση, όπως για παράδειγμα να συμμετάσχουν σε ποδηλατοδρομίες ή σε μαραθωνίους ή γίνονται διδάσκουσες της ζούμπας. Είναι μεγάλο το εγχείρημα λοιπόν όταν από μια κλασσική τεμπέλα του καναπέ που έβγαζε σπυράκια στο άκουσμα της λέξης "γυμναστική" ξαφνικά να αλλάζει τρόπο σκέψης και ζωής. 
Κι όλο αυτό λοιπόν το μοιράζονται με καταγραφές στα μπλογκ τους ή με βίντεο στο youtube. Όμως... το σύμπαν γυρίζει ανάποδα και θυμάται πως κάπου χάνεται η μπάλα με τέτοια στροφή 360 μοιρών και φέρνει την καταδίκη! Βγαίνει κούραση. Και εκεί που λένε "ώρα για διάλειμμα" αυτή η επιλογή είναι που κάνει το σύμπαν να γελάει πονηρά. 
Η ξεκούραση λοιπόν, φέρνει 1-2 κιλά παραπάνω και παραπάνω και ακόμη λίγο παραπάνω... Δεν υπάρχει ενημέρωση στα μπλογκς ή όταν υπάρχει συνοδεύεται με φωτογραφίες που η λήψη τους είναι τέτοια ώστε να κρύβει αυτά τα παραπανήσια κιλά... και φυσικά δεν ανεβάζουν βίντεο! 
Μπήκα λοιπόν κι απογοητεύτηκα που οι διαχειρίστριες δεν ενημερώνουν και για τυχόν αποτυχία. Είναι μέσα στο πρόγραμμα κι αυτό. Είναι προτιμότερο να αποδέχεσαι πως έβαλες κιλά και το παλεύεις όπως μπορείς παρά να ανεβάζεις φωτογραφίες, να ρουφάς κοιλιά για να φανείς ότι δεν έχεις ξεφύγει απ' τον στόχο. Μάλιστα δε όταν ενώ έχεις επιτυχία 100% με την διατροφή που είχες επιλέξει να ακολουθήσεις, το ότι αλλάζεις την διατροφή σου με κάποιο άλλο πλάνο, αυτό σε καθιστά ύποπτη. Εγώ ρε παιδί μου είναι γνωστό πως κάθε φορά αλλάζω διατροφή: πότε με θερμίδες, πότε με πόντους, ή δεν κάνω τίποτε για πολύ καιρό... Είμαι ασταθής και παραμένω χοντρή. Τελεία και παύλα. 
Οι περιπτώσεις γυναικών που κατάφεραν να διατηρηθούν για χρόνια (και συνεχίζουν) στο ιδανικό τους βάρος είναι λίγες και μάλιστα έχουν το γνώθι σ' αυτόν γιατί στις ιστοσελίδες τους παραμένουν προσγειωμένες και ειλικρινείς γιατί γνωρίζουν πως μια επιτυχία δεν παραμένει επιτυχία κι ότι και η αποτυχία είναι κι αυτή στο πρόγραμμα και είναι έτοιμες να την δεχτούν και να την παραδεχτούν και φυσικά είναι έτοιμες να την αποβάλουν. Κι αυτό φέρνει περισσότερους επισκέπτες, που λειτουργούν σαν σανίδες σωτηρίας στις δύσκολες ώρες.
Σε μια ιστοσελίδα που μπήκα δεν συνέβαινε αυτό. Όταν τα σχόλια έφταναν τις χιλιάδες λόγω επισκέψεων απ' όλο τον πλανήτη, ξαφνικά περιορίζονται στα 10 το πολύ, αναρωτιέσαι τι συμβαίνει. Και είδα ότι τελικά, ενώ η διαχειρίστρια σφύριζε αδιάφορα, οι φωτογραφίες της οι τωρινές ήταν όπως ήταν στο ενδιάμεσο της προσπάθειάς της να χάσει βάρος. Και είναι κρίμα που δεν αποδέχεται την πραγματικότητα παρά μόνο ενημερώνει πως θα δοκιμάσει μια άλλη διατροφή επειδή και καλά την κάνουν κάποιοι φίλοι! Μάλιστα κι εγώ η ίδια της είχα σχολιάσει πως έβαλε κιλάκια (ναι έγινα κι εγώ κακιά, η βαρέλω) αλλά ούτε καν που ασχολήθηκε. Απαντούσε επιλεκτικά σε σχόλια και όχι σε όλους! Θα προτιμούσα να έβλεπα μια απάντησή της του τύπου: "σ'ευχαριστώ το ξέρω ότι έβαλα βάρος, γιατί δεν είμαι καλά, γιατί μου κάηκε το φαί, γιατί ο σκύλος μου έμαθα πως είναι gay...". Όμως τίποτε. Αδιαφορία. Η "πηγή έμπνευσης" για πολύ κόσμο, δεν ασχολείτε παρά μόνο να ρουφάει κοιλιά και να ποδηλατοδρομεί στους δρόμους της Νέας Υόρκης! 
Ευτυχώς που υπάρχει και η Dotti και είναι μια προσγειωμένη γυναίκα που μαζί με τις φίλες της βοηθάνε και υποστηρίζουν τους χοντρούς του κόσμου, όποτε ζητήσουν βοήθεια!

Άσχετο:  πριν λίγο με πήραν τηλέφωνο απ'την νόβα για να με ενημερώσουν για ένα πακέτο με ίντερνετ-τηλέφωνα-τηλεόραση κλπ... Για πρώτη φορά το έπαιξα αναίσθητη κι άφησα την κοπελιά να μου αναλύει το πακέτο προσφοράς. Και με το που φθάνει στην επίμαχη ερώτηση: "σας ενδιαφέρει;", της απαντάω κι εγώ: "Στο σπίτι που πήρατε τηλέφωνο είμαστε 2 άνεργοι χωρίς ταμείο ανεργίας και μας συντηρούν οι γονείς μας, με τι θα πληρώνουμε εμείς αυτό το πακέτο το μήνα;". Η κοπελιά έμεινε άφωνη για μισό λεπτό σκεπτώμενη αν πρέπει να κατεβάσει το ακουστικό ή όχι! Τελικά βρίσκει την απάντηση: "αφού δεν μπορείτε να πληρώσετε δεν θα πάρετε το πακέτο"!!! Χοχοχοχο!!! 

Κι όχι τίποτε άλλο αυτό το τηλεφώνημα μεσολάβησε και μου χάλασε όλο τον ειρμό της σκέψης μου για το θέμα αυτό με την καταδίκη και το σύμπαν! Την καταδίκη μου μέσα! Γκρρρρρ! 

Όταν τα εγκεφαλικά μου κύταρα επανασυνδεθούν, ίσως αναπτύξω καλύτερα το θέμα. :P




post signature

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!

Show Emoticons