Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Την αποτυχία μου μέσα!

Αυτή τη στιγμή που γράφω, νιώθω κουρασμένη ψυχικά. Είναι φορές που τα λόγια με βαραίνουν πολύ περισσότερο απ' ότι οι πράξεις. Η ένταση με ενοχλεί και με θυμώνει και δυστυχώς δεν με ηρεμεί. Είναι φορές που νιώθω όμορφα και ξεκούραστη λες και με ένα βήμα θα κατακτήσω τον κόσμο (για τέτοια αισιοδοξία μιλάμε) και γίνεται κάτι, που μου γκρεμίζει την αίσθηση αυτή και με χαλάει. Δυστυχώς είμαι ο σάκος του μποξ που δέχεται τα χτυπήματα της "γλώσσας". Η παροιμία που λέει "η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει"; Αυτό! Και δυστυχώς αντί να τσακίζει τους άμεσα αποδέκτες, τσακίζει τον έμεσσα εμένα (αποδέκτη).
Βρίσκομα ανάμεσα σε δύο αντιμαχόμενα πυρά, στον άντρα μου και στη μάνα μου. Προσωπικά στην μάνα μου της δίνω και το ακαταλόγιστο που λόγω ηλικίας είναι φορές που δεν θυμάται, είναι φορές που άλλα λέει κι άλλα κάνει και γενικά υπάρχει μια ασάφεια στο τι θέλει ακριβώς. Εδώ εγώ που είμαι 46 και το μυαλό μου γίνεται κουρκούτι, πόσο μάλλον εκείνης στα 70 κοντά! Είναι ισχυρογνώμων μέχρι εκεί που δεν παίρνει και δεν δέχεται αντίρρηση στις απόψεις της. Οπότε κι εγώ το κάνω: πετάει ο γάιδαρος, πετάει!
Ο δε άντρας μου δεν δέχεται αυτή την ασάφεια. Και εκνευρίζεται. Πολλές φορές προσπαθώ να του περάσω το για να μην μπούμε στο χορό που δεν μας αρέσει και χορεύουμε πρέπει να βαδίσουμε με το πετάει ο γάιδαρος πετάει... εκείνος μου ορθώνει ένα τεράστιο ΟΧΙ. Και τι να κάνω εγώ; Ακούω λόγια απ' την μια, ακούω λόγια απ' τον άλλον και προσπαθώ να διατηρήσω την ψυχραιμία μου ώστε να διατηρηθούν οι ισορροπίες.
Αν μετέδιδα τα λόγια που λέει ο ένας για τον άλλη ή η άλλη για τον έναν, τώρα θα ήμασταν στα μαχαίρια και μη πω πως ίσως να ήμουν μια τροφαντή ζωντοχήρα.
Ο πατέρας μου είναι ο μόνος που δεν συμμετέχει σε αυτό. Ευτυχώς! Αλλά δυστυχώς δεν περνάει ο λόγος του. Όμως όταν είναι να ξεσπάσει ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε! Σπάνια το κάνει κι αυτό όταν έχει μαζέψει πολλά.
Λογικό δεν είναι όταν ζω μια τέτοια χρόνια κατάσταση -και στην φάση δε που είμαι, ακόμη χειρότερα- να μην έχω διάθεση να ασχοληθώ με τον εαυτό μου; Η δική μου εσωτερική ισορροπία πάει στράφι γιατί πρέπει να κρατήσω τις εξωγενείς! 
Δεν καταλαβαίνουν τις αντοχές μου. Κι αν τολμήσω και τις ξεσπάσω με δάκρυα ακούω και από τους δύο τα ίδια λόγια "και τώρα γιατί κλαίς"; Λες και δεν είμαι άνθρωπος και δεν έχω το δικαίωμα να ξεσπάσω τον θυμό μου και την ένταση μου με κάποιο τρόπο. Και προτιμώ να τα ξεσπάσω με δάκρυα παρά με άλλον τρόπο. 
Μόνο που τα δάκρυα για μένα δεν είναι αρκετά και ξεσπάω στο φαγητό. Σήμερα πήγα να αγοράσω ψωμί κι αγόρασα δύο γλυκές μπουγάτσες και τις χλαπάκιασα. Δεν αισθάνθηκα ικανοποίηση με την πράξη μου, ένιωσα όμως όπως τον καιρό που όταν ήμουν φορτισμένη συναισθηματικά -ως ελεύθερη γυναίκα- ξεσπούσα την μοναξιά μου στο φαγητό. 
Δυστυχώς δεν έχω υποστήριξη. Όχι για το θέμα φαγητού και διατροφής γενικά, αλλά συναισθηματική υποστήριξη. Υποτίθεται ότι φτάνεις στον γάμο επειδή νιώθεις καλά με τον άνθρωπο που είσαι μαζί και στο τέλος με το πέρασμα του χρόνου κάνεις εσύ τα πάντα γι' αυτόν τον άνθρωπο για να αισθάνεται εκείνος καλά κι εκείνος απλά θεωρεί πως εσύ δεν έχεις ανάγκη.
Και δυστυχώς επειδή είναι το ποιόν του τέτοιο δεν πρόκειτε να βρω στήριξη από τον άνθρωπό μου στον αιώνα τον άπαντα!
Πάει ο καιρός με τα μέλια, τα μ' αγαπάς και σ' αγαπώ, εγώ είμαι εδώ για σένα...  


post signature

2 σχόλια:

  1. Ποσο σε καταλαβαινω ...δυστυχως ειμαι σε μια τετοια κατασταση εδω και χρονια....αναμεσα στο συζυγο και στην αδερφη μου(ποιανου το μερος να παρω,εχουν και οι δυο δικιο απο την πλευρα τους)...και με διαφορα προβληματα υγειας....εκτος του βαρους μου 100+ ...ανεργη ....που να βρεις την ψυχολογια μετα για διαιτες κτλ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ποσο σε καταλαβαινω ...δυστυχως ειμαι σε μια τετοια κατασταση εδω και χρονια....αναμεσα στο συζυγο και στην αδερφη μου(ποιανου το μερος να παρω,εχουν και οι δυο δικιο απο την πλευρα τους)...και με διαφορα προβληματα υγειας....εκτος του βαρους μου 100+ ...ανεργη ....που να βρεις την ψυχολογια μετα για διαιτες κτλ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!