Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

1η εβδομάδα, -1,8

Η διατροφική μου εβδομάδα πέρασε επιτυχώς με απώλεια. Ήταν φορές που έπιανα το εαυτό μου να ξαναγυρνά στην σκέψη του "κάνω δίαιτα" αλλά μου επέβαλα να την αποβάλω γιατί ένιωθα να αγχώνομαι με το θέμα. "Θα τρως ότι υπάρχει κι όχι ότι θα ήθελες να υπάρχει". Έτσι λοιπόν αν το μεσημέρι η μερίδα μου ήταν κάπως πιο πλούσια το βράδυ θα έτρωγα πολύ λιγότερο που θα συμπλήρωνα με σαλάτα ή/και φρουτοσαλάτα. Ένιωσα στιγμές να με πιάνει πάλι εκείνη η μανία μου να φάω γλυκό του κουταλιού, αλλά προτίμησα να φάω 2 αχλάδια να με "στουμπώσουν" για να μου φύγει η σκέψη.

Το Σάββατο πήγαμε σούπερ μάρκετ και είδα τον άντρα μου να φλερτάρει με κάτι γεμιστές σοκολάτες: "Να πάρουμε μερικές;". Πως να του αρνηθώ που είναι σαν τσίρος μπροστά μου; Ορέχτηκε κάτι γλυκό για πρώτη φορά στις φορές που πάμε μαζί σούπερ μάρκετ και δεν του αρνήθηκα. Ήταν σαν τα μικρά παιδιά που σε τραβάνε απ'το φουστάνι όταν θέλουν να τους αγοράσεις μια λιχουδιά! Ο πειρασμός-σοκολάτες μπήκε στο ντουλάπι και όλο το Σαββατοκύριακο φλέρταρα να τον αγγίξω. Δεν το έκανα όμως. Μια σοκολάτα που ανοίξαμε για να δούμε τη γεύση ήταν εγώ έκοψα 2 μπάρες και όλη την υπόλοιπη την άφησα να την φάει ο ίδιος, βλέπεις συνήθως μοιραζόμαστε μια λιχουδιά. Προτίμησα να μην την κόψω στην μέση αλλά να του δώσω την περισσότερη! Πήγαμε επίσκεψη στον αδερφό μου να δούμε τον ανηψιό μας και μας έβγαλε ένα πιάτο με γλυκά μακαρόν (τα αγαπημένα του). Συνήθως έτρωγα και δεύτερο γλυκό όπως έκαναν και οι υπόλοιποι, αυτή την φορά δεν το έκανα. Αρκέστηκα σε ένα γλυκό και στον χυμό μου. Κι όλο έλεγα να ανοίξω και δεύτερο, αλλά συγκρατήθηκα. Το βράδυ που πέρασε ήρθα ξανά μούρη με μούρη και με άλλο πειρασμό. Είχαν απομείνει πατάτες φούρνου απ'το μεσημέρι όπως και μπρόκολο και θα συμπλήρωνα με λίγη φέτα. "Α, θα κόψω και λίγη πάριζα" μου λέει ο Κώστας. Αγοράζουμε την πάριζα "αγροικία" του λιντλ που μας αρέσει τρελά. "Εσύ φάε εγώ δεν θα φάω, θα κόψω λίγη φέτα" του είπα. Αντιστάθηκα στο να κόψω μια φέτα πάριζα, γιατί θα είχα ξεπεράσει αρκετά τους διατροφικούς πόντους μιας και όσοι ήταν φυλαγμένοι πήγαν περίπατο με τους γύρους που τσάκισα το βράδυ του Σαββάτου. Ναι δεν στερήθηκα τίποτε! Έφαγα απ'όλα, γέμισα την μπάκα μου δεν μπορώ να πω! =))

Όμως θα έρθει η ώρα που θα συμμαζευτώ πολύ, όταν οι διατροφικοί πόντοι μειωθούν, όταν κατέβω δεκάδα σε κιλά. Από σήμερα μπήκα στη 2η εβδομάδα και θέλω να ελπίζω πως θα συνεχίσω να είμαι και πάλι οργανωτική και με θετική σκέψη ώστε να έχω κι άλλη απώλεια, χωρίς βεβαίως βεβαίως να με τριβελίζει η σκέψη "κάνεις δίαιτα"! ;)  
post signature

3 σχόλια:

  1. Αντε άντε καλή αρχή!!!!! Είναι τόσο απλό και τόσο δύσκολο παράλληλα που ώρες ώρες θες ή να τσιρίξεις ή να αρχίσεις να βρίζεις τον εαυτό σου. Εχει πέσει πολύ σκέψη τελευταία και μονόλογοι.... Γιατί δεν χάνουμε κιλά απο την πολύ σκέψη; ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα μου ντε! Γιατί δεν χάνουμε; Σου'χω νέα όμως, σε καμιά δεκαετία θα κυκλοφορήσει το τσιπάκι που ετοιμάζουν Ελβετοί επιστήμονες που με την σκέψη της τροφής θα σε αποτρέπει να την αγγίξεις! Δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύει κάτι τέτοιο, αλλά το άκουσα από τηλεοπτική εκπομπή πριν κάτι μήνες και έπεσα απ'τα γέλια! =))
      Να δούμε τι άλλο τρόπο θα βρουν για να τα κονομάνε χοντρά από μας τις χοντρές! :P

      Διαγραφή
  2. Ε! χα χα αμα βαλουν και κανενα μινι ηλεκτροσοκ να δεις πως δεν την ακουμπας μετά χα χα χα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

"Πες" ό,τι θες, αλλά φρόντισε να το "πεις" με τρόπο!